Το Μέλλον απ’ το Παρελθόν

του Δημήτρη Πλιάτσιου

Είχα καιρό να γράψω είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να συνέλθει κανείς από τη μετάβαση 21ος Αιώνας-Σκοτάδι, μέσα σε τόσο λίγο καιρό…Την τελευταία φορά που έγραφα, μόλις είχαν γίνει εκλογές και το άρθρο είχε τίτλο «Πίσω Ολοταχώς». Έκανα λάθος όπως φαίνεται, γιατί για να γυρίσεις από κάπου πρέπει να έχεις φτάσει κιόλας κάπου αλλού, κάτι που στη χώρα μας δεν επετεύχθη ποτέ…

Τόσα χρόνια τα ‘χαμε θάψει όλα σ’ ένα γιγάντιο υπόνομο και παριστάναμε πως δε μυρίζε, δε βλέπαμε τίποτα, δεν ακούγαμε τίποτα άρα ως δια μαγείας έπαψε να υπάρχει…Και ενώ κάποιοι αγωνιζόταν και μας προειδοποιούσαν, συνειδητά επιλέξαμε να τους αγνοήσουμε, τοποθετώντας μάλιστα-κάποιοι ηθελημένα, κάποιοι άλλοι χωρίς να το καταλαβαίνουν-ανεμιστήρες για να προετοιμάσουμε το έδαφος, την ώρα που η διαρροή είχε ήδη αρχίσει…

Φταίει η κρίση και το μνημόνιο θα μου πείτε και η άθλια οικονομική κατάσταση των κατοίκων της χώρας αυτής,αλλά θα ‘χετε άδικο…Γιατί υπάρχει κι αλλού κρίση, αλλά τέτοιο μείγμα  βλακείας, υποκρισίας και απελπισίας, πρέπει να υπάρχει μόνο σ΄αυτόν τον τόπο…

Το παρακάτω κείμενο μου το ‘στειλε φίλη, γράφοντας τις σκέψεις της με αφορμή τη σύλληψη του διαχειριστή της «βλάσφημης» σελίδας στο Facebook, θεωρώ ότι περιγράφει πολύ εύστοχα την κατάσταση και προσυπογράφω…:


Το μέλλον απ’ το παρελθόν

Αυτός ο στίχος ήρθε στο μυαλό μου, για να μου περιγράψει την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ως Έλληνες….Δεν μας έφτανε η οικονομική κρίση, ήρθε και η πολιτισμική για να μας αποτελειώσει…
Τι πήγε στραβά επιτέλους σ’ αυτή τη χώρα; Μήπως ζούσαμε και με δανεικά ιδανικά, εκτός από δανεικά λεφτά και τώρα αρχίζουν να βγαίνουν στην επιφάνεια οι συνέπειες; Μήπως πάντα ήμασταν ημιμαθείς, αλλά ήταν οι συνθήκες τέτοιες που κανείς δεν το καταλάβαινε και τώρα που η εποχές ζητούν σκεπτόμενους ανθρώπους με άποψη και κρίση, εμείς κάνουμε απλά ένα ουγκ κρυφοκαμαρώνοντας για τις βαθιές γνώσεις που κατέχουμε;
Η μήπως τελικά διαπιστώσαμε ότι το «Πιστεύω εις ένα ευρώ πατέρα παντοκράτορα» δεν μας βγαίνει και είπαμε να γυρίσουμε στην παλιά «δοκιμασμένη» συνταγή;
Ότι και να φταίει πρέπει να αλλάξει, δυστυχώς όμως δεν ξέρω πώς. Τρέμω τη μέρα που θα ακούσω πως Έλληνας υπουργός επικήρυξε τους Monty Python για την ταινία “Life of Brian” και τότε ο Πακιστανός θα κλείσει πονηρά το μάτι στο νεοέλληνα και θα του πει «Είδες πόσο «μπροστά» ήμασταν;»
Το μέλλον απ το παρελθόν είναι εδώ, είναι η νέα πραγματικότητα! Όσο κι αν πασχίσαμε να μορφωθούμε, να εξελιχτούμε ως κοινωνία και ως άνθρωποι, κάτι πήγε στραβά και γυρίσαμε πίσω.. Κι έχουμε και πάλι να παλέψουμε, να ξεπεράσουμε τον κακό μας εαυτό και να προοδεύσουμε.

Υ.Γ. Θα ήθελα να παραθέσω κάτι που διάβασα, κάπως παραποιημένο…Έλεγε λοιπόν σε ένα βιβλίο (όχι της εκκλησίας) ότι αν παραδεχτούμε ότι υπάρχει ο Θεός και ότι βρίσκεται παντού τότε ο καθένας μπορεί να λατρεύει ότι θέλει, γιατί όντως ο Θεός θα βρίσκεται εκεί π.χ. Αν θέλω μπορώ να πιστεύω με όλη μου την ψυχή στα μακαρόνια, πιστέψτε με δεν θα διαπράττω ύβρη, γιατί όντως ο Θεός θα βρίσκεται κι εκεί…..

Δεν έχω να προσθέσω περισσότερα, μιά γέυση για το που βρισκόταν η χώρα μας το 2005 σχετικά με την προνομιακή μεταχείριση της Θρησκείας από την Κυβέρνηση μπορείτε να δείτε εδώ. Τότε πάντως στις θρησκευτικές διώξεις ήμασταν χαμηλά, όπως φαίνεται πλέον ίσως αρχίσουμε ν’ ανεβαίνουμε…

Υ.Γ. 1. Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο Βιολογίας της ΄Β Λυκείου. Βρείτε το λάθος.

Υ.Γ.2. Πάμε όλοι μαζί: «Όσοι γελούν κι όσοι χλευάζουν… Είναι επικίνδυνοι και με τρομάζουν…Είναι επικίνδυνοι…Είναι επικίνδυνοι όλοι αυτοί…Θα έπρεπε κιόλας να ‘χουν ήδη συλληφθεί.»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *