Πανσέληνος με Χαρούλα και μπεκ…

pliatsios6panselinos_uploads_wp-contentΤου Παναγιώτη Πλιάτσιου

« Έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία, είναι αλλιώτικη η σιωπή χωρίς παρέα.
Δεν νιώθω θλίψη, μα μου΄χει λείψει το κοριτσάκι αυτό που αγάπησες τυχαία…»

Το σιγοτραγουδούσε, το βράδυ της περασμένης Τετάρτης σχεδόν…. η μισή Ελλάδα. Η άλλη μισή ίσως να προτίμησε αντί της Χαρούλας το «Φεγγάρι μου χλωμό» του Τερζή ή, άντε, τα «Χάρτινα Φεγγάρια» του Ρέμου. Στην περιοχή μας, πάλι, τη μεγάλη αυγουστιάτικη και τόσο πολυδιαφημισμένη πανσέληνο της φετινής χρονιάς τη «γιορτάσαμε» με το «Δρόμο» του εξαιρετικού Μάκη Σεβίλογλου στη Αιανή, αλλά και τα τραγούδια-έκπληξη στη «Σκ’ρκα» με τις νοσταλγικές καντάδες που θύμισαν άλλες, περισσότερο όμορφες, εποχές.

Με όποια, όμως, μουσική και αν επέλεξε ο καθένας μας να περάσει το βράδυ εκείνο, κοιτάζοντας το ολόγιομο (αλήθεια, τι όμορφη η λέξη) φεγγάρι, σε όποιο μέρος και αν βρέθηκε, είτε στον Ναυτικό Όμιλο, είτε σε κάποια δροσερή αμμουδιά, είτε, ακόμη και στο μπαλκόνι του σπιτιού του, η πανσέληνος του Αυγούστου, η ωραιότερη και πιο ρομαντική του έτους, μπορεί να αποτυπωθεί  μόνο από τα συναισθήματα που νιώθει κανείς εκείνες τις μοναδικές νυχτερινές ώρες.

Γιατί, πολύ απλά, σημασία έχει όχι τόσο η εικόνα, (όσο ωραία και αν είναι) αλλά εκείνα που γεννοβολούν οι άνθρωποι που είμαστε μαζί. Ή που ήμασταν μαζί. Η οικογένεια, τα παιδιά μας,  οι φίλοι, οι συγγενείς, οι σύντροφοί μας στη ζωή, οι δυνατοί ή επικίνδυνοι έρωτες μας. Ακόμη και οι άγνωστοι εκείνοι άνθρωποι με τους οποίους ίσως είδαμε μαζί το μεγάλο και φωτεινό φεγγάρι της Τετάρτης.

 Ή, αν θέλετε, και οι μικρές και ασήμαντες, με την πρώτη όψη, εκείνες λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν μια στιγμή τόσο ξεχωριστή και αξέχαστη. Όπως, ακριβώς, ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, ένα χαμόγελο ή μια ματιά. Αλλά και ένα ποτό σε πλαστικό ποτήρι από το καφέ-μπαρ για να το πιείς κοιτάζοντας την πανσέληνο ή τα ερωτευμένα νεαρά, κυρίως, ζευγαράκια που έχουν πιάσει όλα τα παγκάκια σε πάρκα και πλατείες.

Εκεί, σε όλα αυτά μαζί και στο καθένα ξεχωριστά, κρύφτηκε και φέτος η ομορφιά που είχε η αυγουστιάτικη πανσέληνος. Η οποία είναι άδεια, ξερή, γίνεται απλά μια ωραία εικόνα και τίποτε περισσότερο, χωρίς συναισθήματα. Αλλά, αντίθετα, γεμίζει νότες ψυχής, λάμπει και φωτίζει ανθρώπους, με χαμόγελα, μουσικές, πάρτι, θάλασσες, εικόνες, λόγια, βλέμματα, νυχτερινές βόλτες. Ή, ακόμη, και με ένα απλό μπεκ που ποτίζει αξημέρωτα τους κήπους του φεγγαριού και της καρδιάς…

4 comments for “Πανσέληνος με Χαρούλα και μπεκ…

  1. p.
    24 Αυγούστου 2013 at 11:58

    Καλά και ωραία όλα αυτά τα ρομαντικά,αλλά δεν τα λες όλα.Ας πούμε πόσα κορίτσια έμειναν μόνα το βράδυ της Τετάρτης όταν το αγόρι επέλεξε να δει τον ΜΠΑΟΚ;;;

  2. ANONYMOUS
    24 Αυγούστου 2013 at 12:05

    πολυ όμορφα τα λες Παναγιώτη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *