Κανένα παιδί μόνο του, όχι άλλα στόματα κλειστά

Toυ Λεωνίδα Καστανά

Δώδεκα παιδιά ακολούθησαν τον προπονητή τους, το δάσκαλό τους και χώθηκαν σένα σπήλαιο που δεν έπρεπε. Εγκλωβίστηκαν όταν το πέρασμα έκλεισε από τα νερά, χάθηκαν στα έγκατα της γης. Τα βρήκαν και άρχισε μια τεράστια επιχείρηση για να βγουν μέσα σε τόσο αντίξοες συνθήκες. Ειδικοί διασώστες από τη χώρα τους αλλά και από όλον τον κόσμο έκαναν ότι μπορούσαν να κάνουν, μόνο σπουδαίοι άνθρωποι, για να τα βγάλουν ζωντανά. Η αδελφοσύνη των ανθρώπων ήταν παρούσα εκεί που έπρεπε και έκανε το σωστό. Δεν ήταν αλλού, ήταν εκεί.

Ένα συνομήλικό τους παιδί, όχι στη μακρινή μας Ταϋλάνδη, αλλά εδώ δίπλα μας αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Κρεμάστηκε στο μπαλκόνι του σπιτιού του γιατί σύμφωνα με το σημείωμα που άφησε δεν άντεξε το bulling που του έκαναν οι συμμαθητές του. Είχε τη δύναμη να απαγχονιστεί αλλά δεν είχε τη δύναμη να τους αντιμετωπίσει. Πόση δύναμη έκρυβε αυτό το πιτσιρίκι μέσα του για να το κάνει; Αλλά και σε ποια απόγνωση είχε φτάσει για να μπορέσει να το κάνει; Εδώ η αδελφοσύνη των ανθρώπων ήταν απούσα. Εδώ δεν τα καταφέραμε και η ψυχούλα του πέταξε για πάντα από κοντά μας.

Η συνέχεια εδώ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.