Μια τραγική πλάνη (Του Κων/νου Τζέκη)

Όταν ο Βύζας, Βασιλιάς των Μεγάρων, αποφάσισε να ψάξει να βρει μια περιοχή  για να κτίσει μια αποικία, ρώτησε το Μαντείο των Δελφών.

Η Πυθία, τον απάντησε, ότι για να είναι θεμιτή στους θεούς, αυτή του η πρωτοβουλία, θα πρέπει να κτίσει την πόλη του, απέναντι από τη χώρα των τυφλών.

Όταν έπλευσε στο Βόσπορο αναζητώντας τη χώρα των τυφλών, διαπίστωσε, πως ανατολικά του Βοσπόρου, υπήρχε μια πόλη, αλλά οι κάτοικοι της πόλης, δεν είδαν τα πλεονεκτήματα του δυτικού μέρους του Βοσπόρου και θεωρώντας ότι για να μην το δουν, θα πρέπει να ήταν τυφλοί, αποφάσισε και έκτισε εκεί το Βυζάντιο. Η πόλη αυτή όχι μόνον στέριωσε, αλλά έμελλε να γίνει η βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη.

Στη χώρα των τυφλών ζούμε και εμείς γιατί δεν βλέπουμε τα πλεονεκτήματα των εσόδων του τουρισμού. Αρκούμαστε στα τριάντα εκατομμύρια τουριστών, εκ των οποίων η πλειονότητα προέρχεται από τα γειτονικά φτωχά κράτη.

Οι πλούσιοι τουρίστες, αν αφαιρεθούν ορισμένες περιοχές της χώρας μας, όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Κέρκυρα, επιλέγουν άλλες χώρες. Η απάντηση είναι απλή. Υπάρχουν εκεί δομές που εξυπηρετούν τις ανάγκες τους.

Στη χώρα των τυφλών ζούνε οι Θεσσαλονικείς, που ενώ είναι η πόλη ξαπλωμένη πάνω στη θάλασσα, βλέπει προς το Σέιχ- Σου, αρνούμενη να εκμεταλλευθεί  τα πλεονεκτήματα του Θερμαϊκού κόλπου. Ουσιαστικά τυφλή είναι ολόκληρη η Βόρειος Ελλάδα, αφού πουθενά δεν υπάρχει σοβαρό και επαρκές αγκυροβόλιο, θαλαμηγών.

Όταν λέμε επαρκές λιμάνι, εννοούμε μαρίνα με δομές εφοδιασμού των θαλαμηγών, επισκευής των ηλεκτρονικών και μηχανολογικών τους εξοπλισμών και γενικά ικανοποίησης των αναγκών των πλουσίων επιβατών τους. Φυσικά με τα ανάλογα οφέλη.

Άλλωστε η πόλη θα μπορούσε να κατασκευάσει πλωτά παρκινγκ, για την εξυπηρέτηση των αυξημένων αναγκών σε στάθμευση στο κέντρο της πόλης.  Στα παρκινγκ θα μπορούσε να φιλοξενηθούν καφετέριες χώροι εστίασης, χώροι αναψυχής. Ούτε σαν τη Γένοβα δεν είμαστε.

Απορούμε γιατί οι πλούσιοι τουρίστες επιλέγουν άλλες χώρες και δεν βλέπουμε ότι οι τουριστικές περιοχές μας είναι γεμάτες σκουπίδια, παράδειγμα η Κέρκυρα. Δεν βλέπουμε ότι πάρα πολλοί παραθαλάσσιοι οικισμοί δεν έχουν βιολογικό καθαρισμό και ρίχνουν τις ακαθαρσίες τους στη θάλασσα, πλάι στον λουόμενο.

Πλάνη λοιπόν τα οφέλη του τουρισμού. Πανηγυρίζουμε για τα τριάντα εκατομμύρια τουριστών, ενώ θα πρέπει να τρομάξουμε αν σκεφθούμε ότι το Ντουμπρόβνικ, μια πόλη της Κροατίας, υποδέχεται εξήντα εκατομμύρια τουρίστες. Ανάλογος βέβαια είναι και ο αριθμός των κρουαζιερόπλοιων και των θαλαμηγών.

Τυφλοί λοιπόν, προσπαθούμε να δούμε μέσα από ένα μακαρόνι. Από εκεί βλέπουμε τους ελάχιστους φτωχούς τουρίστες των Σκοπίων, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, που ενοικιάζουν ένα δωμάτιο και φιλοξενούνται δέκα, ενώ τα αυτοκίνητά τους είναι καθισμένα γιατί το πορτμπαγκάζ είναι γεμάτο σαλάμια, κασέρια, σφαχτά, ντομάτες, μαρούλια, ακόμα και ασπιρίνες.

Ενώ τρέχουν τα σάλια όλων των άλλων που ασχολούνται με τον τουρισμό, όταν πληροφορούνται ότι  στη Σαντορίνη, τη Μύκονο, τη Ρόδο, την Κέρκυρα, προστρέχουν πλούσιοι και ξοδεύουν.  Βρίσκουν όμως ξενόγλωσσους και ικανούς υπαλλήλους και όχι  την κυρά- Σταμάτα  την ταβερνιάρισσα που νομίζει πως σερβίρει τον Μπάρμπα Γιώργο με τη στάνη.

Εκπαίδευση χρειαζόμαστε, υποδομές, τουριστική παιδεία, συνείδηση και σεβασμός στους τουρίστες και προ πάντων καθαρές πόλεις και χωριά. Όσο για τις ομορφιές του Αιγαίου, μια περιήγηση σε νησιά της καραϊβικής θα μας κάνει να σκεφθούμε ότι ο τουρίστας έχει πολλές επιλογές και ευκαιρίες. Αν θέλουμε να μπούμε στο μυαλό των τουριστών να μας επιλέξουν, θα πρέπει, να ξεπεράσουμε τους ανταγωνιστές μας.

Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.

Όταν ο Βύζας, Βασιλιάς των Μεγάρων, αποφάσισε να ψάξει να βρει μια περιοχή  για να κτίσει μια αποικία, ρώτησε το Μαντείο των Δελφών.

Η Πυθία, τον απάντησε, ότι για να είναι θεμιτή στους θεούς, αυτή του η πρωτοβουλία, θα πρέπει να κτίσει την πόλη του, απέναντι από τη χώρα των τυφλών.

Όταν έπλευσε στο Βόσπορο αναζητώντας τη χώρα των τυφλών, διαπίστωσε, πως ανατολικά του Βοσπόρου, υπήρχε μια πόλη, αλλά οι κάτοικοι της πόλης, δεν είδαν τα πλεονεκτήματα του δυτικού μέρους του Βοσπόρου και θεωρώντας ότι για να μην το δουν, θα πρέπει να ήταν τυφλοί, αποφάσισε και έκτισε εκεί το Βυζάντιο. Η πόλη αυτή όχι μόνον στέριωσε, αλλά έμελλε να γίνει η βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη.

Στη χώρα των τυφλών ζούμε και εμείς γιατί δεν βλέπουμε τα πλεονεκτήματα των εσόδων του τουρισμού. Αρκούμαστε στα τριάντα εκατομμύρια τουριστών, εκ των οποίων η πλειονότητα προέρχεται από τα γειτονικά φτωχά κράτη.

Οι πλούσιοι τουρίστες, αν αφαιρεθούν ορισμένες περιοχές της χώρας μας, όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη, η Κέρκυρα, επιλέγουν άλλες χώρες. Η απάντηση είναι απλή. Υπάρχουν εκεί δομές που εξυπηρετούν τις ανάγκες τους.

Στη χώρα των τυφλών ζούνε οι Θεσσαλονικείς, που ενώ είναι η πόλη ξαπλωμένη πάνω στη θάλασσα, βλέπει προς το Σέιχ- Σου, αρνούμενη να εκμεταλλευθεί  τα πλεονεκτήματα του Θερμαϊκού κόλπου. Ουσιαστικά τυφλή είναι ολόκληρη η Βόρειος Ελλάδα, αφού πουθενά δεν υπάρχει σοβαρό και επαρκές αγκυροβόλιο, θαλαμηγών.

Όταν λέμε επαρκές λιμάνι, εννοούμε μαρίνα με δομές εφοδιασμού των θαλαμηγών, επισκευής των ηλεκτρονικών και μηχανολογικών τους εξοπλισμών και γενικά ικανοποίησης των αναγκών των πλουσίων επιβατών τους. Φυσικά με τα ανάλογα οφέλη.

Άλλωστε η πόλη θα μπορούσε να κατασκευάσει πλωτά παρκινγκ, για την εξυπηρέτηση των αυξημένων αναγκών σε στάθμευση στο κέντρο της πόλης.  Στα παρκινγκ θα μπορούσε να φιλοξενηθούν καφετέριες χώροι εστίασης, χώροι αναψυχής. Ούτε σαν τη Γένοβα δεν είμαστε.

Απορούμε γιατί οι πλούσιοι τουρίστες επιλέγουν άλλες χώρες και δεν βλέπουμε ότι οι τουριστικές περιοχές μας είναι γεμάτες σκουπίδια, παράδειγμα η Κέρκυρα. Δεν βλέπουμε ότι πάρα πολλοί παραθαλάσσιοι οικισμοί δεν έχουν βιολογικό καθαρισμό και ρίχνουν τις ακαθαρσίες τους στη θάλασσα, πλάι στον λουόμενο.

Πλάνη λοιπόν τα οφέλη του τουρισμού. Πανηγυρίζουμε για τα τριάντα εκατομμύρια τουριστών, ενώ θα πρέπει να τρομάξουμε αν σκεφθούμε ότι το Ντουμπρόβνικ, μια πόλη της Κροατίας, υποδέχεται εξήντα εκατομμύρια τουρίστες. Ανάλογος βέβαια είναι και ο αριθμός των κρουαζιερόπλοιων και των θαλαμηγών.

Τυφλοί λοιπόν, προσπαθούμε να δούμε μέσα από ένα μακαρόνι. Από εκεί βλέπουμε τους ελάχιστους φτωχούς τουρίστες των Σκοπίων, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, που ενοικιάζουν ένα δωμάτιο και φιλοξενούνται δέκα, ενώ τα αυτοκίνητά τους είναι καθισμένα γιατί το πορτμπαγκάζ είναι γεμάτο σαλάμια, κασέρια, σφαχτά, ντομάτες, μαρούλια, ακόμα και ασπιρίνες.

Ενώ τρέχουν τα σάλια όλων των άλλων που ασχολούνται με τον τουρισμό, όταν πληροφορούνται ότι  στη Σαντορίνη, τη Μύκονο, τη Ρόδο, την Κέρκυρα, προστρέχουν πλούσιοι και ξοδεύουν.  Βρίσκουν όμως ξενόγλωσσους και ικανούς υπαλλήλους και όχι  την κυρά- Σταμάτα  την ταβερνιάρισσα που νομίζει πως σερβίρει τον Μπάρμπα Γιώργο με τη στάνη.

Εκπαίδευση χρειαζόμαστε, υποδομές, τουριστική παιδεία, συνείδηση και σεβασμός στους τουρίστες και προ πάντων καθαρές πόλεις και χωριά. Όσο για τις ομορφιές του Αιγαίου, μια περιήγηση σε νησιά της καραϊβικής θα μας κάνει να σκεφθούμε ότι ο τουρίστας έχει πολλές επιλογές και ευκαιρίες. Αν θέλουμε να μπούμε στο μυαλό των τουριστών να μας επιλέξουν, θα πρέπει, να ξεπεράσουμε τους ανταγωνιστές μας.

Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.