Αφορμή για το παρόν κείμενο αποτέλεσε το άρθρο του δημοσιογράφου κ. Απόστολου Λακασά στην «Καθημερινή(Τέχνες και Γράμματα 21-12-2025) με τίτλο «Ένας γόρδιος δεσμός επί σκηνής». Το ερώτημα που τίθεται είναι : Ποιός είναι αρμοδιότερος, λόγω σπουδών, να διδάξει θεατρική αγωγή στα σχολεία; Και η δική μου ταπεινή άποψη είναι ότι οι θεωρητικές γνώσεις για την ιστορία του Θεάτρου δεν είναι το απαραίτητο προσόν για την διδασκαλία της θεατρικής αγωγής στα παιδιά του Δημοτικού και του Γυμνασίου. Εγώ θα πρόσθετα και στα παιδιά του νηπιαγωγείου. Με δυνατά λόγια ο ανωτέρω δημοσιογράφος τονίζει ότι η καλλιέργεια της θεατρικής έκφρασης έχει άμεση σχέση με την εξοικείωση των παιδιών με το σώμα τους(άρα αυτοσχεδιασμό που ξεκινάει από το θεατρικό παιχνίδι και όχι από ιστορικές γνώσεις). Κατά συνέπεια ο «ειδικός» δάσκαλος – καθηγητής είναι ο ηθοποιός. Οι πτυχιούχοι θεατρικών σπουδών του ΕΚΠΑ είναι οι ειδικοί στα σχολεία για την προβολή της θεωρητικής γνώσης της διαχρονικής ιστορίας του Θεάτρου(σαφώς είναι χρήσιμοι στην Παιδεία γι’ αυτές τις γνώσεις). Στο σημείο αυτό ο προβληματισμός μεγαλώνει από το ότι το Υπουργείο Παιδείας λαμβάνει υπόψη το Πανεπιστημιακό κατεστημένο σχετικά με τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων με πτυχίο ΑΕΙ. Γενικεύοντας το θέμα με τα πτυχία θα πρέπει κατά την άποψη μου το πτυχίο να αποτελεί ένα από τα προσόντα(πράγματι δυνατό) για τις προσλήψεις στο Δημόσιο. Η άποψη αυτή αφορά σε όλους τους τομείς (παιδεία, υγεία, έργα κ.λπ.) ιδίως στον παρόντα χρόνο όπου η εν γένει εκπαίδευση δεν περνά τις καλύτερες μέρες. Τη λύση θα τη δώσει η τεχνητή νοημοσύνη στις προσλήψεις (αρκετά οι διαχρονικές κομματικές επιτροπές ζημίωσαν τις δημόσιες υπηρεσίες με την χαμηλή ποιότητα των προσλήψεων). Ο προβληματισμός του κυρίου Λακασά για το ποιος εγγυάται ότι όσοι αποφοιτούν από δραματικές σχολές έχουν γνώση, βρίσκει απάντηση ότι τη λύση και εδώ θα τη δώσει πολύ εύκολα πλέον η τεχνητή νοημοσύνη(όχι τα κόμματα). Το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει όχι σε απλή διαχείριση(όπως κατά κανόνα έγινε από τους εκάστοτε υπουργούς) αλλά σε τομές με τόλμη.
ΘΑΝΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
Τοπογράφος μηχανικός Ε.Μ.Π.
Τι γράφει ο κύριος;;; Και με ποια ακριβώς αρμοδιότητα;;; Του τοπογράφου μηχανικού;;; Με την δική σας λογική να υπογράφουν αντί για εσάς, απόφοιτοι ιδιωτικών τεχνικών σχολών από γραφιστική μέχρι διακόσμηση εσωτερικών χώρων. Καλά είναι να μην έχουμε άποψη για θέματα για τα οποία έχουμε πλήρη άγνοια. Πάμε λοιπόν να του εξηγήσουμε τα εξής που φαίνεται να αγνοεί πλήρως αλλά έχει άποψη:
1. Οι πανεπιστημιακές σχολές θεατρολογίας και θεατρικών σπουδών δεν είναι καθόλου θεωρητικές έχουνε πάρα πολλά πρακτικά εργαστήρια και κακώς δεν κινήθηκαν οι καθηγητές των σχολών ώστε να γίνουν όλες πενταετείς με το πρόγραμμα σπουδών και να παίρνουν ειδικότητα όπως οι απόφοιτοι της Θεσσαλονίκης διότι διδάσκονται όλα τα εργαστήρια.
2. Από τις σχολές αυτές αποκτάς παιδαγωγική κατάρτιση, διδάσκονται παιδαγωγικά μαθήματα.
3. οι άνθρωποι που πάνε στις δραματικές σχολές κατά κύριο λόγο σπουδάζουν για να κάνουνε καριέρα στο θέατρο ή στην τηλεόραση και όχι για να διδάξουν.
Οι δραματικές σχολές δεν δίνουν παιδαγωγική κατάρτιση, όσοι θέλουν να διδάξουνε την αποκτούν στην πορεία με επιπλέον σπουδές.
5. το μάθημα της θεατρικής αγωγής δεν έχει καμία σχέση με το να εντοπίζονται μελλοντικοί ηθοποιοί ή ταλέντα. Είναι ένα μάθημα που λειτουργεί σαν δραματοθεραπεία, βοηθάει τα παιδιά να εκφράζονται, να αποκτούν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, να μαθαίνουνε πώς είναι να είσαι μέρος της ομάδας, να σέβονται τον εαυτό τους, τους συνανθρώπους τους και να σέβονται κανόνες και ιδανικά να πειθαρχούνε τον εαυτό τους, όπως και στα αθλήματα, ώστε να αποκτούν εργαλεία για την περαιτέρω ζωή τους. Και όλα αυτά μέσα από το παιχνίδι που εμπεριέχει το θέατρο. Και αυτά είναι ελάχιστα από αυτά που προσφέρει αυτό το μάθημα, χρειάζεται ολόκληρη έκθεση για να τα παραθέσω. Για όλα αυτά λοιπόν χρειάζεται και θεωρητική και πρακτική κατάρτιση την οποία διδάσκουν οι πανεπιστημιακές σχολές.
5. Το μάθημα της θεατρικής αγωγής μπήκε στα σχολικά προγράμματα μετά από προσπάθειες του συλλόγου των Θεατρολόγων που δουλεύαν ωρομίσθιοι με άθλιες εργασιακές συνθήκες για πολλά χρόνια. Κανένας άλλος δεν πάλεψε για αυτό και για τα επαγγελματικά δικαιώματα.
Από κει και πέρα θα ήθελα πάρα πολύ να μάθω με ποια αφορμή και πώς εμπλέκεται ο κύριος στο θέμα και είπε να γράψει και ένα δημόσιο σχόλιο εκτός πραγματικότητας. Καθόλου κατανόητος δεν ήταν και ο συσχετισμός με το ΑΙ.