Ο ΠΑ.Σ.Α.Σ./ΔΕΗ εκφράζει τη βαθιά του θλίψη, την οργή και αγανάκτηση για το νέο εργοδοτικό έγκλημα στο βωμό του κέρδους στο εργοστάσιο “Βιολάντα”. Πέντε εργάτριες έφυγαν από το σπίτι τους για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ, κάηκαν! Ένα έγκλημα που δίκαια συγκλονίζει το πανελλήνιο, ένα έγκλημα που προσθέτει νέα θύματα στον ακήρυχτο πόλεμο κράτους και εργοδοσίας κατά των εργαζομένων, με το μεροκάματο να μετατρέπεται σε διαρκή αναμέτρηση με το θάνατο. Καθημερινά θρηνούμε δολοφονημένους και σακατεμένους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς για τα κέρδη των βιομηχάνων.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι κάθε τρεις μέρες τουλάχιστον ένας εργάτης πέφτει νεκρός την ώρα της δουλειάς. Μόνο το 2025 έχασαν τη ζωή τους 201 άνθρωποι σε εργοστάσια, εργοτάξια, αποθήκες, καταστήματα. Είναι καθημερινότητα πλέον άνθρωποι να φεύγουν το πρωί για το μεροκάματο και να μην επιστρέφουν ποτέ στα σπίτια και τις οικογένειές τους.
Τα απανωτά περιστατικά της τελευταίας βδομάδας επιβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται για «μεμονωμένα περιστατικά»: από το εργοστάσιο “Βιολάντα”, από τα καζάνια του Περάματος που απείλησαν εκατοντάδες εργαζόμενους και κατοίκους του Πειραιά, μέχρι τους τραυματίες εργάτες σε δεκάδες «ατυχήματα» σε όλη τη χώρα, γίνεται φανερό ότι τα κέρδη στάζουν αίμα.
Δεν φταίει λοιπόν η «κακιά η ώρα». Τα εγκλήματα αυτά είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης των αναγκαίων μέτρων ασφάλειας και υγείας, της αποψίλωσης των ελεγκτικών μηχανισμών, άρα και της ανυπαρξίας ελέγχων από τις αρμόδιες κρατικές αρχές.
Όταν τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται “εμπόδιο” στην ανταγωνιστικότητα και στην κερδοφορία, τότε το αποτέλεσμα είναι αναμενόμενο και το έγκλημα προδιαγεγραμμένο.
Είναι όμως ταυτόχρονα το αποτέλεσμα από τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση, από το ανελέητο ξεζούμισμα της εργατικής δύναμης, από το ατέλειωτο «τέντωμα» σε μηχανήματα και εξοπλισμό, προφανώς και μέσα στη λογική ότι η ασφάλεια του εργάτη θεωρείται κόστος.
Η ευελιξία με τα ακανόνιστα ωράρια, τα 13ωρα και οι εξουθενωτικές βάρδιες, η γενικευμένη εργολαβική και ουσιαστικά ανειδίκευτη εργασία, όπως και η ανασφάλεια από τις απολύσεις είναι στην καρδιά της στρατηγικής του κεφαλαίου για πιο φθηνή εργατική δύναμη. Μια στρατηγική που γίνεται αχαλίνωτη αφού πατά σε κάθε νόμο, σε κάθε ρύθμιση και κάθε Οδηγία της ΕΕ, που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις και τα επιτελεία τους.
Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες και στους συναδέλφους των εργατριών και ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση στους τραυματίες.
Απαιτούμε
Να μην υπάρξει καμία συγκάλυψη, να αποκαλυφτούν τα αίτια της πυρκαγιάς και της έκρηξης,
Να διερευνηθούν οι όροι και οι συνθήκες εργασίας των εργαζομένων, στο πλαίσιο της συνεχούς λειτουργίας του εργοστασίου.
Να αποδοθούν όλες οι ευθύνες για το έγκλημα.
Η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «παράπλευρη απώλεια» της παραγωγικής διαδικασίας. Να μπει επιτέλους τέρμα στο μακελειό, να γυρίζουν οι άνθρωποί μας ζωντανοί και υγιείς στα σπίτια μας στις οικογένειές μας!
