Το συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. οφείλει να μην είναι άλλη μία κομματική διαδικασία, ούτε μια τυπική συνάντηση λόγων και αποφάσεων. Οφείλει να είναι κάτι πιο ουσιαστικό, μια ευκαιρία να ξανασυστηθεί η πολιτική στους πολίτες. Να ξαναχτιστεί μια σχέση που τα τελευταία χρόνια έχει φθαρεί, όχι από αδιαφορία, αλλά από απογοήτευση.
Διότι ας είμαστε ειλικρινείς, η κρίση εμπιστοσύνης δεν είναι συγκυριακή, οι πολίτες δεν απομακρύνθηκαν τυχαία. Βλέπουν κόμματα συχνά να λειτουργούν ως κλειστοί μηχανισμοί, μακριά από την καθημερινότητά τους. Σε έναν κόσμο που έγινε πιο γρήγορος, πιο ψηφιακός, πιο άμεσος, η πολιτική πολλές φορές έμεινε πίσω. Και εδώ ακριβώς έρχεται η μεγάλη πρόκληση – αλλά και η μεγάλη ευκαιρία.
Η συνέχεια εδώ:
