Kozanimedia: Ζώντας με τον καρκίνο – Η Αναστασία Μarshall Μαράντου γράφει για την καθημερινή της εμπειρία στην Κοζάνη -Τι πάει να πει “μπράβο σου που, ως γυναίκα, δεν έκρυψες το κεφαλι σου χωρις μαλλιά, που δεν έβαλες περούκα;” Γιατί ένας φαλακρός άντρας να ειναι κοινωνικά αποδεκτός και μια φαλακρή γυναίκα να ειναι δακτυλοδειχτούμενη; Επίσης ποιος ζήτησε την άποψη σας; Γιατι ενω περνάω αυτο που περνάω να πρέπει να ακούω για περιπτώσεις που έφυγαν απο τη ζωή; Έχετε καταλάβει πως αντί να παίρνουμε θάρρος μας τρομοκρατείτε ακόμα περισσότερο;”

Λοιποοοοόν !! Τα πράγματα είναι σοβαρά !!

Εκφράσεις του τύπου: “άντε να γίνεις καλα, να παντρευτείς να προλάβεις να κανεις κανένα παιδι γιατι είναι η αποστολή σου ως γυναίκα” πιστεύετε οτι ειναι ενθαρρυντικές για εναν ογκολογικό ασθενή – καρκινοπαθή;

Πάτε καθόλου καλά ή να βάλω τις φωνές ? Νοσώ απο τον Ιούλιο και αν έβαζα σε κουμπαρά 1€ για την καθε παπαριά που άκουγα τώρα θα ημουν εκατομμυριούχος και θα ζούσα σε βιλάρα στο Μόντε Κάρλο ! (Συγγνώμη για τα γαλλικά αλλα εχω φτασει στο αμήν) ! Να σας πω, ειμαι 29 χρονών (Χριστέ μου ένα βήμα πριν τα 30), εχω καρκίνο, περνάω ενα ειδος κλιμακτηρίου με εξάψεις, ψυχολογικες μεταπτώσεις και δεν εχω περίοδο και δε θα εχω σιγουρα για τα επόμενα 3 χρόνια (ναι δεν ειναι ντροπή ή ταμπού η λέξη περιοδος) ! Οταν συνέλθω απο ολο αυτο ενας θεός ξερει αν θα ειμαι σε θεση να μείνω έγκυος μετά απο ολο αυτο ! Θεωρείτε λοιπον εύστοχο να μου προστίθεται ένα ακόμα άγχος ? Κι επίσης τί είμαστε οι γυναίκες ? Μηχανές αναπαραγωγής ?

Και γενικά θα ήθελα να αναφερθώ στις βλακείες που εχω ακούσει κατα καιρούς ! Το να εχεις καρκίνο δε σε κάνει ούτε κακομοίρη/α, ούτε καημένο/η, ούτε άτυχο/η ! Το να εχεις καρκίνο σε κάνει πιο δυνατό ! Σου αλλάζει ολο σου το ειναι, σου δίνει την ευκαιρία να καταλάβεις πόσους ανθρωπους εχεις δίπλα σου να σε στηρίζουν και να σε αγαπούν κι ευτυχώς ειμαι τυχερή να εχω πααααρα πολυ κόσμο στο πλάι μου και τους ευχαριστω μέσα απο την καρδιά μου !

Σε βάζει στο τρυπάκι να καταλαβεις τί αξίζει σε αυτη την έρμη την ζωή που ζούμε ! Σε κάνει να χαμογελας με την ψυχη σου και να εκτιμας την καθε μερα που σηκωθηκες απο το κρεβατι σου χωρις να πονας, χωρις να σέρνεσαι, χωρις να ανακατεύεται το στομάχι σου, χωρις να ειναι μουδιασμένο ολο σου το κορμί ! Σε κανει να νιωθεις ευγνώμων που βγηκες για εναν καφε χωρις να ζαλιστεις, χψρις να ιδρώσεις 15.000 φορές και να τρέχει ολο σου το μακιγιάζ πανω σου ! Σε κάνει να εκτιμας για το “πως είσαι” και για την αγκαλιά που θα σε πάρουν οι άνθρωποι της καρδιας σου ! Μόνο ευγνώμων λοιπον νιωθω για ολο αυτο που περναω τελικα ! Είναι οκ να εχεις καρκίνο και δεν χρειάζεται να το κρύβεις και ουτε να μοιρολατρείς !

Τι πάει να πει “μπράβο σου που, ως γυναίκα, δεν έκρυψες το κεφαλι σου χωρις μαλλιά, που δεν έβαλες περουκα;” Γιατί ένας φαλακρός άντρας να ειναι κοινωνικά αποδεκτός και μια φαλακρή γυναίκα να ειναι δακτυλοδειχτούμενη; Επίσης ποιος ζήτησε την άποψη σας; Γιατι ενω περνάω αυτο που περνάω να πρέπει να ακούω για περιπτώσεις που έφυγαν απο τη ζωή; Έχετε καταλάβει πως αντί να παίρνουμε θάρρος μας τρομοκρατείτε ακόμα περισσοτερο;

Έτυχε να ειμαι σταματημένη σε φανάρι και δίπλα μου να ειναι μια μανα (νέα κοπελα) με τα παιδια της ! Την άκουσα να λεει στα παιδια της “δείτε την καημένη, είναι άρρωστη” ! Καημένα ειναι τα παιδια σου κυρα μου που εχουν εσενα μάνα ! Που δε θα τους μάθεις να ειναι άνθρωποι, που δε θα τους μάθεις να μη δείχνουν ! Που δε θα τους μάθεις τι θα πει διακριτικότητα, τακτ !

Με συγχωρείτε για την ένταση αλλα φτάνει με την περιθωριοποίηση ! Αφηστε μας να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και ηρεμία ! Δε θελω να ακουω για ανθρωπους που ντρέπονται για αυτο που περνάνε !

Βγείτε εξω, ζήστε, γελάστε … Είναι ομορφη η ζωή και δεν έχουμε χρονο για μιζέριες και κακίες … 🙏🏼

12 comments for “Kozanimedia: Ζώντας με τον καρκίνο – Η Αναστασία Μarshall Μαράντου γράφει για την καθημερινή της εμπειρία στην Κοζάνη -Τι πάει να πει “μπράβο σου που, ως γυναίκα, δεν έκρυψες το κεφαλι σου χωρις μαλλιά, που δεν έβαλες περούκα;” Γιατί ένας φαλακρός άντρας να ειναι κοινωνικά αποδεκτός και μια φαλακρή γυναίκα να ειναι δακτυλοδειχτούμενη; Επίσης ποιος ζήτησε την άποψη σας; Γιατι ενω περνάω αυτο που περνάω να πρέπει να ακούω για περιπτώσεις που έφυγαν απο τη ζωή; Έχετε καταλάβει πως αντί να παίρνουμε θάρρος μας τρομοκρατείτε ακόμα περισσότερο;”

  1. Εγώ
    17 Ιανουαρίου 2020 at 13:47

    Είσαι τόσο όμορφη , και εξωτερικά και μέσα σου!

  2. Ol
    17 Ιανουαρίου 2020 at 13:56

    Έλα κοριτσαρα μου…. Είσαι απίθανη… Μιλάς πολύ σωστά αλλά από τον κόσμο δυστυχώς λείπει η παιδεία…
    Εύχομαι τα καλύτερα… ❤️

  3. ανώνυμος
    17 Ιανουαρίου 2020 at 14:22

    Τι δυνατή και πανέμορφη κοπέλα!! Περαστικά!!! Όλα θα πάνε καλά!!!

  4. LP
    17 Ιανουαρίου 2020 at 14:46

    Συνέχισε με δύναμη, επιμονή και υπομονή να αγωνίζεσαι για την πολύτιμη ζωή σου χωρίς να χρειάζεται να εξηγείς και να αποζητάς την κατανόηση από κανέναν παρά μόνο από όσους σε αγαπάνε, σε νοιάζονται και σε στηρίζουν. Κάθε φορά που θα σε κοιτάζουν καχύποπτα, όλοι αυτοί οι “υγιείς” θα χαμογελάς και θα πεισμώνεις ακόμη περισσότερο!! Να σαι γερή και πανέμορφη όπως είσαι στη φωτογραφία!

    • ΙΩΑΝΝΗΣ
      17 Ιανουαρίου 2020 at 16:24

      Αυτά που έγραψες ΑΝΤΙΠΡΟΣΟΠΕΥΟΥΝ πολυ κόσμο… Συνέχισε με το ίδιο σθένος… εύχομαι ο Θεος να σε έχει καλά…

  5. Κατερίνα
    17 Ιανουαρίου 2020 at 14:55

    Καλή ανάρρωση εύχομαι! Είσαι πολύ δυνατή, παράδειγμα προς μίμηση και το κείμενό σου εξαιρετικό!

  6. mike
    17 Ιανουαρίου 2020 at 16:03

    Είσαι πανέμορφη, προχώρα δυνατά!

  7. Δέσποινα
    17 Ιανουαρίου 2020 at 17:29

    Εύχομαι να πέρασει γρήγορα και ανώδυνα το διάστημα της θεραπείας σου. Είσαι πολύ δυνατή μπράβο, έτσι να συνεχίσεις

  8. ΜΣΔ
    17 Ιανουαρίου 2020 at 17:43

    Ότι δεν μας σκοτώνει, μας κάνει δυνατούς.
    Απο καρδιάς εύχομαι, νσ είσαι τυχερή και να βγεις αλώβητη.

  9. sanio
    17 Ιανουαρίου 2020 at 20:45

    Φαινεται οτι λετε ενα μερος της αληθειας, διακρινω ομως οτι δεν εχετε αποδεχτει την νοσο σας. Αυτο ισως να μην σας ειναι ωφελιμο ουτε και θεραπευτικο. Επισης η εσωτερικη οργη σας και ο θυμος σας που εκφραζετε δειχνει αισθηματα μειονεξιας και ανασφαλειας . Τα αισθηματα λυπης και οικτου που τυχον εκφραζονται απο τους συνανθρωπους σας (πολλες φορες χωρις τακτ οπως λετε ,συμφωνω σ’αυτο με σας) δεν πρεπει να σας πτοουν και να σας αποδυναμωνουν.
    Κατ’ αρχας αναζητειστε μεσα σας τον πυρηνα και τον λογο της υπαρξης σας . Αν δεν τον βρειτε ξεκινηστε απο την αρχη , ξαναγεννηθειτε . Αν χασατε την πιστη σας στο Θεο , ξαναβρειτε την . Χωρις αυτην δεν υπαρχει ζωη. Η ζωη δεν τελειωνει ποτε.
    Δεν σας φταινε οι συνανθρωποι σας που πιθανως σας οικτιρουν με λαθος τροπο. Αγαπηστε τους , δεν ξερουν κι αυτοι πως να συμπεριφερθουν.
    Πρεπει να υπομενετε και θα σωθειτε.
    Ενας ξενος

  10. Ξερς εσυ
    17 Ιανουαρίου 2020 at 20:48

    Λοιπόν επειδή ζ(ά)ω 17 χρόνια με την ασθένεια, και η ζωή μου είναι με τα τρίμηνα μεταξύ εξετάσεων κτλπ θα σου πω μην μασάς. Απλώς είσαι νέα στο κλάμπ και έτσι ειναι στην αρχή, μετά θα τα μάθεις ολα.Ασε που υποθέτω είσαι επικουρική θεραπεία, οχι με μεταστάσεις όπως εγώ, και σε ένα χρόνο θα τα έχεις ξεχάσει όλα αυτά κτλπ.
    Λογικό είναι να έχει χαμηλή γραψαρχιδίνη και σταρχιδίνη που και λόγω φύλλου θα χρειαστείς συμπλήρωματα σε χάπι.
    Συμπάσχω μαζί σου ιδίως όταν το να πιείς ένα φραμπέ το καλοκαίρι είναι σαν να πίνεις 10 βότκες για κάποιον υγιή.
    Ισως να ζητούσες βοήθεια/ να γραφώσουν σε κανένα φόρουμ υποστήριξεις θα μάθεις ποοολλλα κολπάκια
    Μακάρι να σε γνώριζα και απο κοντά

  11. ΡΙΤΑ
    18 Ιανουαρίου 2020 at 01:47

    Μη μασάς Αναστασία, προχώρα ΔΥΝΑΤΑ, καλώς η κακώς για κάποιο λόγο γίνονται όλα, Θα βγείς ΝΙΚΗΤΡΙΑ είμαι σίγουρη!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.