Η αφορμή για την επιστολή μου ήταν σχετική δημοσίευση με τίτλο «Γκράφιτι, μια μεγάλη μεταπολιτευτική κατάρα» στην Καθημερινή (φ. 27/09/2026). Πράγματι πρόκειται για μεγάλη ντροπή. Δημόσια εμβληματικά κτίρια, ιδιωτικά κτίρια και λοιπές πάσης φύσεως επιφάνειες αγαλμάτων, μέσων συγκοινωνίας κ.λπ. είναι γεμάτα με ατελείωτες μουντζούρες. Πουθενά στον κόσμο δεν παρατηρούνται αυτές οι ασχήμιες, ούτε σε κράτη για τα οποία περισσεύει η υποτιμητική κρίση μας. Κτίρια της εκπαίδευσης από τα νηπιαγωγεία μέχρι τις ανώτατες σχολές είναι γεμάτα από συνθήματα (κάποια έξυπνα λες και δεν υπάρχουν τρόποι διατύπωσής τους χωρίς προσβολή της αισθητικής). Υπερβάλλοντας θα πρότεινα ακόμη και την εύρεση γηπεδικών χώρων έξω από τις πόλεις για όλα τα γκράφιτι για την «εκτόνωση» της κάθε μορφής αντίδρασης. Προσωπικά είχα την ατυχία μπαίνοντας μετά από πολλά χρόνια στο ιστορικό κτίριο Γκίνη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και στο κτίριο των Χημικών Μηχανικών να αντικρίσω βρώμικες επιφάνειες τοίχων, σπασμένες προθήκες ανακοίνωσης βαθμολογιών όπου με αγωνία βλέπαμε αν περάσαμε το μάθημα, τραπέζια σπασμένα, βρώμικες τουαλέτες κ.λπ. Μέγιστη η θλίψη και η απογοήτευση. Ίδιες εικόνες υποθέτω θα υπάρχουν και σε άλλα πνευματικά ιδρύματα. Φαντάζεται κανείς τι πιστεύουν για την «ποιότητα» των Ελλήνων οι ξένοι επισκέπτες, όταν σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν συμβαίνουν αυτά. Μετά την Ακρόπολη να βλέπουν τα γκράφιτι. Δυστυχώς μέχρι τώρα οι κυβερνήσεις έχουν «παραδοθεί», έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά, αποδεχόμενες τα όσα συμβαίνουν ως να μη συμβαίνουν. Πρόταση μου(άκρως ταπεινή) τα γκράφιτι να αποτελέσουν θέμα συζήτησης στη Βουλή. Εκεί θα πρέπει να πάρουν ξεκάθαρη θέση (χωρίς τον μόνιμο φόβο της ψήφου) όλοι οι αρχηγοί των κομμάτων χωρίς να παραπέμπουν τη λύση στην «Βασιλεία των ουρανών» περί καλλιέργειας, παιδείας κ.λπ. Επιτέλους η εικόνα των γκράφιτι παραπέμπει περισσότερο από όλα στην ποιότητα του πολιτικού κόσμου. Σε παλαιότερη επιστολή μου στην Καθημερινή (φ. 28/03/2024) είχα αναφερθεί στη γενίκευση της τοποθέτησης καμερών. Με τη βοήθεια της (πλέον ενισχυμένη με την ΑΙ) μπορεί να εντοπίζονται όλοι οι «δράστες» των γκράφιτι καθώς και οι οδηγοί με τα κινητά και λοιπές παραβάσεις. Η Βουλή θα πρέπει να αποφασίσει για τις τιμωρίες χωρίς τη, σε μεγάλο βαθμό, μόδα των πολλών και ποικίλων ενστάσεων. Μέχρι να γίνει κάτι από τα πιο πάνω θα λέμε μεταξύ μας «αυτοπαρηγορούμενοι» δεν πειράζει «αυτή είναι η Ελλάδα».
ΘΑΝΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
Τοπογράφος μηχανικός Ε.Μ.Π.
