Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης Καλλιόπη Βέττα κατέθεσε σήμερα κοινοβουλευτική αναφορά προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, με θέμα «Αίτημα του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων για ενίσχυση της Θεατρικής Αγωγής και αύξηση των μόνιμων διορισμών θεατρολόγων».
Η αναφορά βασίζεται στην ανακοίνωση-διαμαρτυρία του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων (Π.Ε.ΣΥ.Θ.), με την οποία εκφράζεται η έντονη αγανάκτηση του κλάδου για τον εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό μόνιμων διορισμών που ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας.
Στην ανακοίνωσή τους, καταγγέλλουν ότι η πρόβλεψη για μόλις τρεις (3) μόνιμους διορισμούς στη Γενική Αγωγή (!) και μόλις έναν (1) στην Ειδική Αγωγή (!) συνιστά ευθεία περιφρόνηση του κλάδου και των σύγχρονων εκπαιδευτικών αναγκών.
Συγκεκριμένα, στην ερώτηση επισημαίνεται ότι η πολιτική αυτή:
• Υποβαθμίζει διαχρονικά τη Θεατρική Αγωγή, στερώντας από τους μαθητές και τις μαθήτριες ένα μάθημα που συμβάλλει καθοριστικά στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.
• Αγνοεί τις πραγματικές ανάγκες της δημόσιας εκπαίδευσης, καθώς η Τέχνη και το Θέατρο καλλιεργούν αποδεδειγμένα τη δημιουργικότητα, την έκφραση, την ομαδικότητα, την κοινωνικοσυναισθηματική αντίληψη και την κριτική σκέψη.
• Αφήνει ακάλυπτες τις σχολικές μονάδες, τη στιγμή που η παρουσία κάθε επιστημονικής ειδικότητας στο δημόσιο σχολείο αποτελεί επιτακτική κοινωνική ανάγκη.
Με την παρέμβασή τους, οι φορείς διεκδικούν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο αιτημάτων, ζητώντας μεταξύ άλλων:
1. Μαζικούς μόνιμους διορισμούς θεατρολόγων και μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών για την πλήρη κάλυψη των μορφωτικών αναγκών των μαθητών.
2. Άμεση επαναφορά της Θεατρικής Αγωγής στις τάξεις Ε΄ και ΣΤ΄ του Δημοτικού.
3. Διάχυση και επέκταση του μαθήματος σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
4. Στελέχωση κάθε σχολικής μονάδας με θεατρολόγο.
Όπως τονίζει η κ. Βέττα, η Πολιτεία οφείλει να σταματήσει να αντιμετωπίζει τις τέχνες και τον πολιτισμό ως «πολυτέλεια» στη δημόσια εκπαίδευση.
Βέβαια, είναι φενάκη να περιμένουμε από μία κυβέρνηση που ιδιωτικοποιεί τα πολιτιστικά αγαθά και απαξιώνει την δημόσια εκπαίδευση, να μεριμνά για την δημιουργικότητα και την έκφραση των νέων.
Χρειαζόμαστε μια άλλη κυβέρνηση, ένα διαφορετικό μοντέλο, όπου η Παιδεία και ο Πολιτισμός θα αξιοποιηθούν για την πολυεπίπεδη μόρφωση των πολιτών, και όχι ως εργαλείο αποκλεισμού, περικοπών και υποβάθμισης των οριζόντων και των προσδοκιών.
