Χθες έζησα μια από εκείνες τις στιγμές που όσα χρόνια κι αν υπηρετείς την Ιατρική, δεν μπορείς να τις αντιμετωπίσεις μόνο ως γιατρός.
Ένας πολύ καλός μου φίλος προσήλθε στο ΤΕΠ του Μαμάτσειου Νοσοκομείου Κοζάνης με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η κατάσταση ήταν κρίσιμη. Χρειάστηκε άμεση διασωλήνωση, καρδιολογική υποστήριξη και σταθεροποίηση, ώστε να μπορέσει να διακομιστεί με ασφάλεια στη Θεσσαλονίκη για στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική.
Και εκεί, μέσα στην αγωνία και την προσωπική φόρτιση, είδα για ακόμη μία φορά τι σημαίνει να υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και το κάνουν άμεσα, ψύχραιμα, με γνώση, επαγγελματισμό και ανθρωπιά.
Θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω την Καρδιολογική Κλινική του Μαμάτσειου Νοσοκομείου, τους εφημερεύοντες καρδιολόγους, καθώς και τους εφημερεύοντες αναισθησιολόγους, για την άρτια αντιμετώπιση και σταθεροποίηση του ασθενούς και για την ασφαλή διακομιδή του στη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να υποβληθεί σε αγγειοπλαστική..
