Υπάρχουν στιγμές που πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια…
Η είδηση της απώλειας μιας νέας μαθήτριας, ενός παιδιού που είχε μπροστά του όλη τη ζωή, μας συγκλονίζει όλους.
Σήμερα η σκέψη μας βρίσκεται πρώτα και πάνω απ’ όλα στην οικογένειά της. Στους γονείς της, που καλούνται να αντιμετωπίσουν τον μεγαλύτερο πόνο που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Τους εκφράζω από καρδιάς τα θερμά και ειλικρινή μου συλλυπητήρια και εύχομαι να βρουν τη δύναμη να σταθούν όρθιοι μέσα σε αυτή την ανείπωτη δοκιμασία.
Η σκέψη μας βρίσκεται όμως και στους συμμαθητές και στους εκπαιδευτικούς της. Σε όλα τα παιδιά που σήμερα καλούνται να διαχειριστούν μια απώλεια που είναι δύσκολο να κατανοήσουν και ακόμη πιο δύσκολο να αποδεχθούν.
Θα είμαστε δίπλα τους με κάθε τρόπο που μπορεί να προσφέρει στήριξη και συμπαράσταση.
Σε τέτοιες στιγμές δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Χρειάζεται ανθρωπιά. Χρειάζεται να είμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον και να μην αφήσουμε κανένα παιδί μόνο του απέναντι στον πόνο.
Η σχολική κοινότητα είναι πάνω απ’ όλα μια ανθρώπινη κοινότητα. Και αυτές τις στιγμές χρειάζεται να σταθεί ο ένας δίπλα στον άλλον, με σιωπή, σεβασμό, ανθρωπιά και αλληλεγγύη.
Καλό ταξίδι, κορίτσι μου…
