Ο καρκίνος προστάτη και η καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις που αφορούν τον ίδιο αδένα, αλλά δεν πρέπει να συγχέονται. Η καλοήθης υπερπλασία είναι μη καρκινική πάθηση, ενώ ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί κακοήθη νόσο. Και οι δύο εμφανίζονται συχνότερα όσο αυξάνεται η ηλικία, γεγονός που καθιστά σημαντικό τον τακτικό ουρολογικό έλεγχο.

Καρκίνος προστάτη και έγκαιρη διάγνωση

Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί τον συχνότερο καρκίνο στους άνδρες και τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Ένας στους επτά άνδρες θα διαγνωστεί κατά τη διάρκεια της ζωής του, ενώ η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 66 έτη.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της νόσου είναι ότι στα πρώιμα στάδια συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα. Για τον λόγο αυτό, ο προληπτικός έλεγχος έχει σημαντικό ρόλο. Περιλαμβάνει τη μέτρηση του ειδικού προστατικού αντιγόνου PSA στο αίμα και τη δακτυλική εξέταση του προστάτη.

Αυξημένο PSA δεν σημαίνει πάντοτε καρκίνο, καθώς μπορεί να σχετίζεται και με καλοήθη υπερπλασία, ουρολοίμωξη ή προστατίτιδα.

Ποια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν;

Σε ορισμένους άνδρες ο καρκίνος του προστάτη μπορεί να προκαλέσει συχνουρία, νυχτουρία ή δυσκολία στην έναρξη της ούρησης. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν αιματουρία, αιμοσπερμία, απώλεια βάρους, ανορεξία, αδυναμία ή πόνος στη μέση.

Η οριστική διάγνωση πραγματοποιείται μέσω βιοψίας προστάτη. Η πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία μπορεί να εντοπίσει και να χαρτογραφήσει ύποπτες περιοχές, ενώ η Fusion βιοψία συνδυάζει τα δεδομένα της μαγνητικής τομογραφίας με το διορθικό υπερηχογράφημα για στοχευμένη λήψη δειγμάτων.

Τι είναι η καλοήθης υπερπλασία προστάτη;

Η καλοήθης υπερπλασία προστάτη αφορά τη σταδιακή αύξηση του μεγέθους του αδένα λόγω υπερπλασίας των κυττάρων του. Περίπου οι μισοί άνδρες άνω των 50 ετών παρουσιάζουν κάποιον βαθμό υπερπλασίας, με τη συχνότητα να αυξάνεται στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Καθώς ο προστάτης διογκώνεται, μπορεί να πιέσει την ουρήθρα και να δυσκολέψει τη φυσιολογική ροή των ούρων. Έτσι μπορεί να εμφανιστούν αδύναμη ροή, διακοπτόμενη ούρηση, συχνουρία, νυχτουρία, επιτακτική ανάγκη για ούρηση και αίσθημα ατελούς κένωσης.

Διάγνωση και θεραπευτικές επιλογές

Η αξιολόγηση μπορεί να περιλαμβάνει PSA, δακτυλική εξέταση, εξετάσεις ούρων, υπερηχογράφημα, ουροροομετρία και μέτρηση υπολείμματος ούρων.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη βαρύτητα των συμπτωμάτων. Μπορεί να περιλαμβάνει παρακολούθηση, αλλαγές στις καθημερινές συνήθειες και φαρμακευτική θεραπεία. Όταν αυτά δεν επαρκούν, υπάρχουν χειρουργικές και ελάχιστα επεμβατικές επιλογές, όπως TUR-P/TURis, HoLEP Laser, Aquablation και REZUM.

Η σημασία της ουρολογικής αξιολόγησης

Τα προβλήματα ούρησης δεν μπορούν από μόνα τους να δείξουν εάν πρόκειται για καλοήθη υπερπλασία ή καρκίνο του προστάτη. Η κατάλληλη διερεύνηση επιτρέπει τη σωστή διάγνωση και την επιλογή της θεραπείας ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς.

Για την αξιολόγηση συμπτωμάτων, τον προληπτικό έλεγχο και την αντιμετώπιση παθήσεων του προστάτη, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον εξειδικευμένο στις παθήσεις προστάτη Χειρουργό Ουρολόγο Δρ. Ιωάννη Γκιάλα.