«Κακομαθημένοι» είναι ένας ήπιος χαρακτηρισμός…
Για εκατοστή φορά ο δημοτικός σύμβουλος Σερβίων Γιώργος Μπάκανος δέχεται προσβολές μέσα στη σημερινή δημοτική συνεδρίαση , γιατί απλούστατα κάνει σωστά τη δουλειά που του όρισαν οι πολίτες.
Καλώ όλα τα ΜΜΕ να πάρουν θέση.
Καλώ την αποκεντρωμένη να κάνει τις θεσμικές συστάσεις.
Ο θεσμικός κατήφορος είναι δεδομένος…
Προσωπικά έχω υποστεί επι επτά συναπτά έτη τα χειρότερα…το λες με άνεση και πολιτικό μπούλινκ.
ΓΙΑΤΙ ?
Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι μπορούν να λένε τα πάντα, αρκεί οι άλλοι να μην απαντούν. Που απαιτούν σεβασμό, αλλά δυσκολεύονται να τον προσφέρουν. Που εκλαμβάνουν τη διαφωνία ως προσωπική επίθεση και την απάντηση ως ανεπίτρεπτη ενόχληση.
Εκφράζεις μια άποψη, τη στηρίζεις σε γεγονότα, εξηγείς τη σκέψη σου. Και αντί για επιχείρημα, εισπράττεις ειρωνεία ή προσβολή. Αν απαντήσεις, ξαφνικά το πρόβλημα γίνεται η δική σου αντίδραση. Η συμπεριφορά που την προκάλεσε περνά στο περιθώριο.
Αυτή είναι η βολική λογική του «εγώ μπορώ, εσύ δεν δικαιούσαι». Να μιλάω όπως θέλω, αλλά να μου απαντάς όπως με βολεύει. Να σε κρίνω, αλλά να μην ανέχομαι την κρίση σου. Να απαιτώ από εσένα αυτοσυγκράτηση, ενώ επιτρέπω στον εαυτό μου κάθε υπέρβαση.
Το «κακομαθημένοι» είναι ίσως ένας ήπιος χαρακτηρισμός για αυτή τη συμπεριφορά. Γιατί εδώ υπάρχει κάτι σοβαρότερο από την έλλειψη ευγένειας: η δυσκολία να αναγνωρίσεις τον άλλον ως ισότιμο συνομιλητή, με δική του σκέψη, αξιοπρέπεια και δικαίωμα στον λόγο.
Η ευγένεια δεν είναι αδυναμία. Η ψυχραιμία δεν είναι παραίτηση. Και η επιλογή κάποιου να μη χαμηλώνει το επίπεδο μιας συζήτησης δεν σημαίνει ότι συναινεί στην προσβολή του.
Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε για να συνυπάρχουμε. Χρειάζεται, όμως, να δεχόμαστε ότι οι κανόνες του σεβασμού ισχύουν για όλους. Ότι τα επιχειρήματα απαντώνται με επιχειρήματα. Και ότι η αξιοπρέπεια του άλλου δεν εξαρτάται από το πόσο μας αρέσουν όσα λέει.
Η ωριμότητα φαίνεται και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε μια άποψη που μας ενοχλεί.
Και καταλήγω:
Όταν αυτές οι συμπεριφορές βρίσκουν πλάτες από ΄΄άνωθεν΄΄ και εν πολλοίς ΄΄συμμάχους΄΄ τότε να ξεχάσουμε την προκοπή σε αυτόν τον τόπο.
΄΄Αλλοίμονο στα νιάτα μας.΄΄
Λαζαρίτσα Σπυριδου
