Μία ρήση του Ναπολέοντα Βοναπάρτη έλεγε πως «ποτέ δεν πρέπει να διακόπτεις τον εχθρό σου όταν κάνει λάθη».
Δυστυχώς για εμάς ο «εχθρός» είναι εχθρός της ομάδας που αγαπάμε από μικρά παιδιά και δεν αποδεχθήκαμε ούτε μία στιγμή να φέρει την ευθύνη της λειτουργίας του μεγαλύτερου συλλόγου της Δυτικής Μακεδονίας.
Φωνάξαμε, γίναμε κουραστικοί, παραθέσαμε πολλά από τα γεγονότα τα οποία διαδραματιζόταν τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά κάποιοι επιμένουν ακόμα και τώρα να μας κουνάνε το δάχτυλο ως «συνυπεύθυνους» και ότι εμείς «βάλαμε πλάτη».
Ποιοι;
Αυτοί που δεν έβγαλαν άχνα όταν η ομάδα παραδιδόταν εν λευκώ και χωρίς ανοιχτές διαδικασίες στην ελλιπή του διοίκηση.
Ποιοι;
Αυτοί που αντί να βρουν τρόπο να στηρίξουν την προσπάθεια για τη σωτηρία της ομάδας, ασκούσαν αγωνιστική κριτική σε παιδιά και προπονητές που έβαζαν πλάτη για την αξιοπρεπή παρουσία της ομάδας μας.
Το σημερινό επεισόδιο είναι το κύκνειο άσμα…
Είναι το πέσιμο της κουρτίνας και η αποκάλυψη όσων γινόταν σε βάρος της ομάδας, δύο χρόνια τώρα από τον ίδιο άνθρωπο.
Οι συνεχείς ύβρεις σε κανονικούς παίκτες και προπονητές της Κοζάνης αποτελούσε καθημερινότητα για την ομάδα, με υποκινητή τον ίδιο άνθρωπο.
Αυτόν που νόμιζε πως ως πιόνι όσων του χάρισαν την ομάδα, θα συνέχιζε το «σκοτεινό» του ρόλο, όπως την εποχή που η ομάδα στηριζόταν σε επαγγελματίες του ποδοσφαίρου κερδίζοντας ανόδους και συμμετέχοντας σε μεγάλες κατηγορίες.
Ο εξευτελισμός του συλλόγου, έκανε ακόμα και αυτούς που μάζεψε δεξιά- αριστερά, δίνοντας τους τις τιμημένες φανέλες της Κοζάνης, να τον παρατήσουν εν μέσω αγώνα έχοντας στην πλάτη τους 8 γκολ!!!! στο ημίχρονο.
Για τα υπόλοιπα θλιβερά περιστατικά τα οποία μας μεταφέρονται δεν θα τοποθετηθούμε δημόσια, καθώς υπάρχουν αρμόδιες αρχές να επιληφθούν.
Εμείς δεν επιλέξαμε αυτό το δρόμο αν και πολλές φορές μας δόθηκε η αφορμή.
Γιατί για εμάς προέχει πάνω απ’ όλα η ομάδα και η αξιοπρέπειά της.
Γι’ αυτό αγωνιστήκαμε, σε αυτό το σκοπό αφιερώσαμε όλες μας τι δυνάμεις, όσο και αν ο μόνιμος εχθρός της Κοζάνης μας έβαζε τρικλοποδιές.
Το θλιβερό τέλος τίτλων για την πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας της Κοζάνης, δεν μας δικαιώνει.
Δεν διεκδικήσαμε άλλωστε ποτέ δάφνες επιβεβαίωσης…
Είναι όμως η ώρα να ξεκαθαρίσουμε όλοι τη θέση μας:
Χαιρόμαστε με το αποτέλεσμα και το διασυρμό της ομάδας σε όλα τα επίπεδα ή μήπως τα αυτιά κάποιων ίδρωσαν έστω και τώρα «στο και πέντε…»;
Υ.Γ.: Ξέρετε που θα μας βρείτε, ξέρετε την απάντηση σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα της ζωής μας…
