Κάποιοι μπορεί να συμμερίζονται την οργή τού – κατά δήλωσή του παλαίμαχου Αριστερού και δημοσιογράφου – Θανάση Καρτερού. Ισως να υιοθετούν και τους χαρακτηρισμούς που εμπεριέχονται στη φράση «το ερώτημα απασχολεί πλατείες και καφετέριες: Τελικά ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας;», ασχέτως αν αυτή υποκρύπτει μια λεπτή αντίφαση. Παρακάτω γράφει ότι «η γραμμή του προέδρου του ΠαΣοΚ και των εκπροσώπων του “φωνάζει”: Οξύνετε, διχάστε, συκοφαντήστε και βρίστε τον Τσίπρα και την ΕΛΑΣ!» («Εφ.Συν.», 11.10.2026).
Στην παλιά Αριστερά αυτές οι αντιφάσεις προσπερνώνται εύκολα. Η όξυνση, ο διχασμός, η συκοφαντία, οι ύβρεις των άλλων είναι καταδικαστέα. Οι δικές μας υπηρετούν το «προτσές της ιστορίας». Εξάλλου το ΠαΣοΚ έχει ακούσει πολλά και χειρότερα από τα στελέχη και τους γνωμηγέτες της παλιάς Αριστεράς. Ακόμη και η έργω άρνηση της δημοκρατίας, δηλαδή οι βίαιοι προπηλακισμοί κατά πολιτικών αντιπάλων και πρωτίστως κατά των στελεχών του ΠαΣοΚ, τη μαύρη περίοδο 2010-2015, δικαιολογήθηκαν με τον ίδιο τρόπο.
Η συνέχεια εδώ:
https://www.tovima.gr/print/opinions/i-grafias-lfgrafias/
