Καλοκαίρι 2018. Αφιερωμένο εξαιρετικά στη Μακεδονία

του π. Κωνσταντίνος Ι. Κώστας 

Το καλοκαίρι 2018 (θα πρέπει να) είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στη Μακεδονία.

 

Όλες οι εκδηλώσεις: πολιτισμού (μουσικές, χορωδιακές, χορού, έκθεσης βιβλίων κ.ά.),  προβολής τοπικών προϊόντων (ροδάκινο, φασόλι, κάστανο κ.ά.), προβολής φυσικών αγαθών (νερό, δάσος κ.ά.) που πραγματοποιούνται, από την πιο μεγάλη πόλη μέχρι το πιο μικρό χωριό, στο χώρο της Μακεδονίας θα μπορούσαν να είναι αφιερωμένες, διά των διοργανωτών τους, στην πολύπαθη Μακεδονία, με τον υπέρτιτλο: ‘’Καλοκαίρι 2018. – Αφιερωμένο εξαιρετικά στη Μακεδονία’’.  

 

Η αναφορά στη Μακεδονία, δεν είναι παρωνυχίδα, είναι χρέος και η ανταπόκρισή μας σ’ αυτό, είναι μέγιστη τιμή.

 

Ούτε αποτελούν εμπόδιο στο αφιέρωμα οι βασικοί πολιτιστικοί, εμπορικοί ή άλλης κατηγορίας σκοποί των εκδηλώσεων. Το αντίθετο μάλιστα. Οι σκοποί των πάσης φύσεως εκδηλώσεων έχουν ζωτική σχέση (αλληλουχία) με τη Μακεδονία και με ό,τι από το όνομα ‘’Μακεδονία’’ παράγονται, κρίσιμα μεγέθη: ταυτότητα, εθνότητα, γλώσσα, ιστορία, πολιτισμός, υπαρκτική ολότητα του Γένους.

 

Παραθέτω ένα πλαίσιο θέσεων (οι διοργανωτές μπορούν να ανατρέξουν και σε άλλες πηγές) στο οποίο μπορούν να προσφύγουν οι διοργανωτές των ποικίλων κατά τόπους εκδηλώσεων και να εμπνευστούν από αυτό στην αναφορά τους για τη Μακεδονία. Μπορούν, λοιπόν, να προσφύγουν:

 

Α. Στο Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών 1992, που διαμόρφωσαν και διακήρυξαν ‘’urbi et orbi’’ την εθνική θέση: ‘’ονομασία χωρίς τον όρο Μακεδονία ή παράγωγα’’. (Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, 13-4-1992)

 

Β. Στην Επιστολή προσωπικοτήτων προς την ΕΟΚ (ανάμεσά τους και ο Οδυσσέας Ελύτης) για τη Μακεδονία, στην κατακλείδα της Έκκλησης που αναδίδει το άρωμα της ποίησης του Ελύτη: ‘’Για μας η ψυχή μας είναι το όνομά μας’’! (Ανοικτή Επιστολή στην ΕΟΚ, Μάρτιος 1992. Οδυσσέας Ελύτης, Μελίνα Μερκούρη, Γιάννης Γεωργάκης, Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, Δημήτρης Τσάτσος, Αριστόβουλος Μάνεσης).

 

Γ. Στην Απόφαση της Δ.Ι.Σ. της Εκκλησίας της Ελλάδος: ‘’Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος (Δ.Ι.Σ.) δεν μπορεί να αποδεχθεί την απονομή του όρου ‘’Μακεδονία’’ ή παραγώγου του ως συστατικού ονόματος άλλου Κράτους’’ (Δελτίο Τύπου της Ι. Συνόδου, 26-1-2018).

 

Δ. Στο Ψήφισμα των πέντε (5) Μητροπολιτών της Δυτικής Μακεδονίας: ‘Το όνομα ‘’Μακεδονία’’ στις κρίσιμες αυτές ώρες που διέρχεται η πατρίδα μας θα πρέπει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτο. Υπάρχουν τόσα άλλα ονόματα που μπορούν οι γείτονές μας, εφόσον επιθυμούν την καλή γειτονία, να δεχθούν…’’. (Οι Μητροπολίτες της Δυτικής Μακεδονίας. Καστορίας Σεραφείμ. Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας Θεόκλητος. Σερβίων και Κοζάνης Παύλος. Σισανίου και Σιατίστης Παύλος. Γρεβενών Δαβίδ. Ιανουάριος 2018).

 

Ε. Στη δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη για την εκχώρηση – παράδοση στα Σκόπια του ονόματος Μακεδονία: ‘’Η χώρα μας σύρθηκε σε μια πράξη ιστορικής ήττας και εθνικής μειοδοσίας με απρόβλεπτες επιπτώσεις σε βάρος της χώρας και του Λαού μας.

 

Συνάμα ποδοπατήθηκε η θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού.

 

Μετά από αυτό το μεγάλο «ΝΑΙ» του κ. Τσίπρα, εκείνο που πονάει πιο πολύ δεν είναι μόνο οι κίνδυνοι που ξανοίγονται μπροστά μας αλλά προ παντός η μεγάλη Ντροπή που θα μας στιγματίζει για πάντα. Αθήνα, 12.6.2018, Μίκης Θεοδωράκης’’.

 

Είναι αλήθεια: ‘’Η συμφωνία των Πρεσπών, μας ταπείνωσε σαν Έλληνες, πρόσβαλε την αξιοπρέπειά μας, έθιξε το φιλότιμό μας, πρόσβαλε τους ήρωές μας χάρις στη θυσία των οποίων εμείς είμαστε ελεύθεροι σήμερα… Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη και με αυτά που παρέδωσαν (οι ηγέτες μας) θεμελίωσαν τον αλυτρωτισμό των γειτόνων μας’’.

 

Θα είναι λυπηρό – σ’ αυτούς τους κρίσιμους καιρούς – να μην ακούγεται το όνομα Μακεδονία στις εκδηλώσεις πολιτισμού και σε όσες άλλες, που γίνονται στο χώρο της Μακεδονίας. Είναι ασύμβατο με την ιστορία και τον πολιτισμό μας να φεύγουν οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες από τις εκδηλώσεις στο χώρο της Μακεδονίας, χωρίς να ακουστεί (από τους διοργανωτές-φορείς) το όνομα Μακεδονία.

 

Έχουν ευθύνη γι’ αυτό και οι διοργανωτές των εκδηλώσεων, έχει αναλογική ευθύνη και ο καθένας από εμάς.

 

Οι πρόλογοι, οι επίλογοι, οι ευχαριστίες, οι ανθοδέσμες, τα δώρα, οι προσκλήσεις σε γεύματα, οι έπαινοι έχουν τη θέση τους, αλλά δεν πρέπει να αρκούμαστε μόνο σ’ αυτά. Αν δεν προβάλλεται το καυτό θέμα ‘’Μακεδονία’’, αν δεν εκφωνείται αυτή η λέξη επίσημα από τους διοργανωτές στην εκδήλωση, τότε όλα τα προηγούμενα είναι μετέωρα και δημιουργούν ερωτηματικά στους αποχωρούντες καλλιτέχνες και επισκέπτες: ‘’Ανεβήκαμε στη Μακεδονία και αφωνότεροι των ιχθύων οι Μακεδόνες για τη Μακεδονία’’.    

 

Εύχομαι, με όλη μου την καρδιά, να μη συμβαίνει αυτό.

 

Διαφορετικά θα κάνουμε, άθελά μας, επίκαιρη τη ρήση του Αισώπου, στα καθ’ ημάς: ‘’Των οικιών υμών εμπιπραμένων, υμείς άδετε’’, ή από εμάς προς εμάς: ‘’Των οικιών ημών εμπιπραμένων, ημείς άδομεν’’.

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *