Η αναγνώστρια του Kozanimedia Μ.Μ. γράφει: Όταν ο καρκίνος χτύπησε την δική μου πόρτα (Μέρος γ’)

Μία εβδομάδα μετά την πρώτη χημείο θεραπεία. Αλήθεια τώρα… Έκανα εγώ τέτοιο πράγμα;
Έχω εγώ καρκίνο; Συνεχίζεται το αστείο;! Κι όμως έχω εγώ καρκίνο!
Νιώθω πολύ καλά και έχω διάθεση για τα πάντα! Ευτυχώς έχουμε lockdown και είμαι μέσα! Πρέπει να προστατεύσω τον εαυτό μου. Να μην κρυωσω να, να μην κολλήσω ίωση! Έχω και την γιαγιά που δεν γνωρίζει τίποτα…. “Μην βγαίνεις έξω! Είσαι λεχωνα τώρα”!
Η γιαγιάκα μου η γλυκιά…. Είμαι καλά. Νιώθω καλά. Έχω ανθρώπους γύρω μου που δεν με αφήνουν να νιώθω άρρωστη! Οπότε κι εγώ παίρνω τον μπεμπακο αγκαλιά και χουχουλιαζω παρέα με τα άλλα 2 αστεράκια μου!
Αααααααα ευτυχώς τα μαλλιά είναι ακόμη στο κεφάλι μου!
“Μαμά καλημέρα! Έχεις ακόμα μαλλιά!” κάθε μέρα…. ❤️🌹
Μ.Μ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *