kozanimedia: Ρακές στου “Λάκκου τ΄ Μάγγαν΄” Σάββατο της Αποκριάς μεσημέρι με τους ξενιτεμένους (της Ματίνα Τσικριτζή Μόμτσιου)


Τα έθιμα τα γεννούν οι ομάδες. Οι άνθρωποι. Ξεκινούν απ’ του καντίποτα κι αν ριζώσουν, βγάζουν κλαδιά ψηλώνουν κι αγκαλιάζουν πολύ κόσμο.
Όταν εκφράζουν μια ολόκληρη κοινωνία αργά ή γρήγορα καθιερώνονται, υιοθετούνται από τις νεότερες γενιές κι οι ακόμα νεότερες τα βρίσκουν ώριμα, τα συνεχίζουν και τα προσαρμόζουν. Καλό παράδειγμα για τον τόπο μας τα όργανα στο Φανό, που εμφανίστηκαν στην πιο πρόσφατη φάση του.
Υπάρχουν παράλληλα και «έθιμα» που γεννιούνται στους κόλπους μιας ομάδας, η οποία τα τελεί πιστά στο γύρισμα του χρόνου. Είναι δικά της και ίσως τρέφει πιο έντονα αισθήματα γι’ αυτά. Και κοντεύει να σκάσει όταν δεν μπορεί να τα ζήσει!!!
Αυτό συμβαίνει σήμερα με όλους εμάς τους ανθρώπους του Λάκκου.
Επιτρέπεται βρε παιδιά να φκιάνουμι χουσμέτια ή να πααίνουμι στς Λαϊκές κι στα σούπερ μέρα πού ΄νι? Αντί να είμιστι στου Στέκι κι να ΄τμάζουμι τς μισμιριανές τς ρακές?
Τ’ αντέτι αυτό ξεκίνησε σαν μάζωξη το μεσημέρι του Σαββάτου στο Λάκκο πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια ίσως και παραπάνω. Ήταν η μέρα μας βλέπετε, η μέρα που «έβγαινε» ο Φανός μας και είχαμε ένα σωρό ετοιμασίες γιατί το βράδυ θα υποδεχόμασταν ολόκληρη την Κοζάνη αλλά και όλους τους ξένους επισκέπτες της πόλης για την Αποκριά
Ταυτόχρονα όμως είχαμι κι ένα σουρό «ικκριμότητις» για τ’ άρματα τν άλλ΄τηλ μέρα. Συσκέψεις επί συσκέψεων. Ανοιχτό το Στέκι από το πρωί.
Κι άρχιζαν να ΄ρχονται κι οι ξενιτεμένοι!
Από κοντά κι από μακριά. Κι από ακόμα πιο μακριά!
Οι φοιτητές, οι φαντάροι που έπαιρναν άδεια για να ΄ναι εδώ τις Τρανές τις Απουκρές, τ’ αδέλφια μας, τα ανίψια μας, οι συγγενείς, οι φίλοι, μέλη του Φανού που ζούσαν σε άλλες πόλεις, και φιλοξενούμενοι άσωτοι!!!
Καλώς τς, καλώς τς! Βγάλι μια ρακή τα πιδιά!
Βγάλι μια ρακή, βγάλι δυο, βάλι καμιά ιλιά να μην τς βαρέσει στου κιφάλι κι πώς θα ιρμηνεύσν του βράδυ, πάρι κι κάνα-δυο φραντζιόλις απ’ του Βασίλη, φέρνου κι μια μπλάνα τυρί απ’ του σπίτι, ιγώ έχου κι κάτι λουκάνκα… Λέτι να βγάλουμι κι καμιά πιατέλα απ’ αυτές που τς έχουμι για του βράδυ?
Γεια σου Κώστα! (Ο Γεροκώστας) Αχ άμα είχις κι ‘ν κιθάρα θα ΄λιγάμι κι κάνα τραγούδ΄!
Στ’ αμάξ΄ ν’ έχου! Στάσ να πά να τ΄ φέρου!
Πολύ θέλει όλη αυτή η φόρα να γίνει ένα κανονικό αποκριάτικο έθιμο?
Με άσωτα φαγητά που φέρνουν όλες οι γυναίκες για την περίσταση, με ρακές που κουβαλούν όλοι οι μερακλήδες που έχουν αμπέλια, με τους αγαπημένους μας φίλους τον Κώστα το Γεροκώστα, το Γιώργο το Γελαδάρη και την παρέα τους, με τις κιθάρες, κλαρίνα και μπουζούκια, με τα άργανα – τον δικό μας το Σάββα το Μακρή και την ορχήστρα του, ή τα άλλα τα θκα μας τα παιδιά που ήταν στο Φανό από μικρά κι τράνιψαν κι έγιναν μουσικοί ατράνταχτοι, τον Ισίδωρο το Φούκα, τον Θάνο το Ρόμπη και τους φίλους τους…
Κώστα φέρι κι του θκο μ του μπουκάλ΄! Στου ψυγείου το’χου. Απουκλείσκα ιδώ!
Αϊ σ’υγείαν, Παναϊώτ!
Άιντεεεε!
Μηλίτσα μ’ που ΄σι στουουου γκριμό (Γεια σου Κώστα φίλε)
Τς Χατζηντάαααμινας ου μπούφους (καλά λέει ου Ντιόντιους, χράζουμέστι προυπόνησ΄)
Βγάλτι τς μπάγκοι όξου δεν μας χουρεί να ριχτούμι!
Δεν βγαίνουμι όλοι όξου καλύτιρα?
Λάζου! Βάλι κάνα δυο καρέκλις να κλείσουμι κι του δρόμου. Ε τώρα! Ας πααίν απ’ αλλού!
Αου ια κι ου Στάθης! Τι ντύθκιν αρά ου σιούρδους!
Παναγιώτ΄? Τι θα φκιάστι ταχιά τελικά οι Τρεις Παρά Τέταρτου?
Νουρίς είνι ακόμα. Πού ΄νι ου Νίκους κι ου Γιάντς? Έχουμι να συσκιφτούμι.
Ρουζίνααααα! Καλουσώρσις! Χρηστάκη! Έλα δω μανάρι μ να μη σι πάρν σβάρνα!
Τουρουτουρουουου… οι κορνέτες!
Αααααααχ!!!! ΑΧ!

1 comment for “kozanimedia: Ρακές στου “Λάκκου τ΄ Μάγγαν΄” Σάββατο της Αποκριάς μεσημέρι με τους ξενιτεμένους (της Ματίνα Τσικριτζή Μόμτσιου)

  1. Αααχχχχ κυρία Ματίνα…Πόσο σκάσιμο που δεν ανάψαμε τς φανοί εφέτος…Όλα τα περιγράφετε όπως συμβαίνουν στους Φανους.Σαν να ξετυλίγονται μπροστά μας εικόνες ζωντανές…
    Αϊ τ’χρον καλύτερα!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *