Φιλελληνισμός το χρέος που ξεχάσαμε (του Βασίλη Μαγκλάρα)

Έχω γράψει πολλές φορές στο παρελθόν για την ιστορική ευθύνη μας, που την εξαντλούμε σε μέρες Εθνικών εορτασμών, με πανηγυρισμούς υπό τον ήχο των «ταρατατζούμ». Έχω στηλιτεύσει την αβασάνιστη επιμέλεια των παρελάσεων – με εξαίρεση των στρατιωτικών τμημάτων – και των πατριωτικών αναφορών, που αναζητήθηκαν για την περίσταση, στη ναφθαλίνη της Ιστορίας μας. Το Εθνικό καθήκον μας φοδραρισμένο στα τετριμμένα, περιορίζει το λογισμό μας απ’ τις θυσίες των προγόνων μας, ξεβγαίνοντας μ’ ένα ασυγκίνητο χειροκρότημα και με μια πλαστική ενδυματολογία της σημαίας μας.

Εικοστή Πέμπτη Μάρτη του 2021. Η Πατρίδα μας ετοιμάστηκε από καιρό με Επιτροπές και με στολίδια, να γιορτάσει τα 200 χρόνια της Επανάστασης του 1821, που μας όρισε ελεύθερο Κράτος. Όλοι η προετοιμασία επικεντρώνεται σε μια φαντασμαγορία τελετών που θα εντυπωσιάσει το Πανελλήνιο, αλλά και τους υψηλούς καλεσμένους μας κατά τις προσδοκίες της Επιτροπής. Οι συνεχείς και επίμονες υπενθυμίσεις από κάθε μέσο για το τελετουργικό και η εκπροσώπηση των τριών «μεγάλων δυνάμεων» που βοήθησαν-εγγυήθηκαν τον απελευθερωτικό μας αγώνα, μας προετοίμαζε για μια λαμπρή φιέστα.

Πράγματι, πέρα από τις εντυπώσεις, το χρέος μας απέναντι σ’ αυτούς που στάθηκαν στο πλευρό μας στους αγώνες και στις δύσκολες ώρες, θα πρέπει να μας διακατέχει και να εκφράζει την ευγνωμοσύνη μας διαχρονικά. Οι Φιλέλληνες ανά τον κόσμο που οργάνωσαν ένα ιδεολογικό – απελευθερωτικό κίνημα, αυτό του ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, στηρίζοντας τον αγώνα της Εθνεγερσίας μας, θα πρέπει να μένουν ζωντανοί στη μνήμη μας και να τους τιμούμε πάντα. Ο Λόρδος Βύρων, ο Σανταρόζα, ο Κάρολος Φαβιέρος, ο Κάρολος Νόρμαν, ο Βίκτωρ Ουγκώ και τόσοι άλλοι που είτε θυσιάστηκαν, είτε με κάθε τρόπο ενίσχυσαν την Επανάστασή μας, θα σηματοδοτούν ότι δεν είμαστε μόνοι. Ότι όσο «υπάρχουν άνθρωποι» θα σφίγγουν ευγενικά, ένα κομμάτι Ελλάδα μέσα τους.

Βέβαια θα περίμενα από το Ελληνικό πολιτικό σύστημα – γιατί δεν ξέρω κατά πόσο η πρόεδρος της Επιτροπής το γνωρίζει – εκτός από τους επισήμους που τιμούν τις εκδηλώσεις, να είχαν σταλεί προσκλήσεις και στους ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ «Τιμής ένεκεν» μιας άλλης σκοτεινής περιόδου στο Τόπο μας. Ήταν η περίοδος των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ και της ΚΑΤΟΧΗΣ μας, από τις ΑΓΟΡΕΣ του χρήματος και της Γερμανικής  βαρβαρότητας, όταν το Κίνημα ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ένωσε τις φωνές του με τις αγωνίες μας.

Όλα ξεκίνησαν τότε, από μια πρωτοβουλία του Γάλλου καθηγητή Ιστορίας κ. Λικ Ντουϊγιάρντ. Η συνέχεια μια συγκινητική υπόμνηση σε ένα χρέος της ανθρωπότητας για την ΕΛΛΑΔΑ. Ακολούθησαν οι φωνές συμπαράστασης πολλών επωνύμων, όμως η κίνηση των δύο Δημάρχων από τη Νότια Ιταλία, πιστεύω μας συγκλόνισε όλους. Ο κ. Μάρκο Γκάλντι Δήμαρχος της μικρής πόλης Κάβα Ντέϊ Τιρένε και ο κ. Τζιοβάνι Μοσκατιέλο επίσης Δήμαρχος της κωμόπολης Μπαρονίσι, αποφάσισαν χωριστά ο καθένας, να προσφέρουν το μισθό τους ύψους 1100 και 780 ευρώ αντίστοιχα στον Ελληνικό Λαό.  Γνωστοποίησαν δε την απόφασή τους στις Βρυξέλλες και στους πρωθυπουργούς Ιταλίας και Ελλάδας.

Στις επιστολές τους μιλούν ότι « Κανένας δεν φέρεται με αδελφοσύνη στον Ελληνικό Λαό. Η Ιταλία και η Ευρώπη δεν είναι αδέλφια της, αλλά παιδιά της Ελλάδας, αφού αυτή μας χάρισε την φιλοσοφία, την ποίηση, τη λογοτεχνία, το θέατρο, τη μουσική. Η Ελλάδα μας έδωσε τον πολιτισμό και θα είμαστε ανεύθυνοι απέναντι στις Ευρωπαϊκές αξίες αν δεν στηρίξουμε αυτή τη Χώρα». Θέλω επίσης να επισημάνω πως ο κ. Λικ Ντουϊγιάρντ όπως και πολλοί άλλοι ζήτησαν την Ελληνική υπηκοότητα έτσι ώστε να μας δένει μια συνέχεια.

Ξέρω θα μου πείτε γιορτάζουμε τα 200 χρόνια απελευθέρωσης από τον Τουρκικό ζυγό και όχι τα 10 χρόνια από την υποταγή στους υπηκόους του χρήματος. Όμως εγγύηση στις αξίες μας είναι η αναγνώριση της βοήθειας όλων αυτών που σε κάθε δύσκολη στιγμή βρίσκονται πλάι μας. Ναι, πολύ σημαντική υποχρέωση να τιμήσουμε τις εγγυήτριες δυνάμεις στα πρόσωπα του Πρίγκιπα της Ουαλίας και της Δούκισσας της Κορνουάλλης. Όπως επίσης τον Πρωθυπουργό της Ρωσίας και την Υπουργό Άμυνας της Γαλλίας.

Αλλά νομίζω το Κίνημα του ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ που στήριξε την Επανάσταση του 21, θα μας πίστευε περισσότερο αν τις παγωμένες θέσεις των επισήμων τις ζέσταιναν οι ζωντανές παρουσίες του Λικ Ντουϊγιάρντ, του Μάρκο Γκάλντι και του Τζιοβάνι Μοσκατιέλο. Έτσι θα αποδεικνύαμε ότι δεν είμαστε η «λεζάντα» της Ιστορίας μας, αλλά η «βαθιά ψυχή» της   δικαίωσης και της ευγνωμοσύνης μας για όλους αυτούς, που όταν μας γονάτιζαν κάθε λογίς κατακτητές, αυτοί στάθηκαν δίπλα μας φωνάζοντας ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!

Μαγκλάρας Βασίλης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *