Ελάτη (Του Κώστα Ι. Γκαραβέλα)

 Μοιάζεις ζωγράφου πινελιά και μελωδού τραγούδι φανταχτερό πολύχρωμο πανέμορφο λουλούδι.

Λες κι είσαι κόσμημα ακριβό κομψό μαργαριτάρι των Καμβουνίων είσαι εσύ στολίδι και καμάρι

Σ’ απόγονη ζεστή αγκαλιά ΕΛΑΤΗ είσαι χτισμένη της Μπνάσιας της πανώραιας κόρη χαριτωμένη

Με τα νοικοκυρόσπιτα με τις μικρογειτονιές σου με τα καλά τ’αγόρια σου και τις ομορφονιές σου

Κι όλες τις γύρω σου ομορφιές που αν ήτανε κλεμμένες πάλι δεν θα ‘τανε εδώ σε σένα μαζεμένες

Οι θολερές σου ρεματιές με τα ψηλά πλατάνια τα καταγάργαρα νερά σου δίνουν περηφάνια

Τα έλατα από ψηλά σου δίνουν χάρη άλλη ξεχωριστή , μοναδική ασύγκριτη μεγάλη

Κι όταν βουίζει ο Έλατος απ’ τ’ απαλό αγέρι τότε ανοίγει ο καιρός σε τούτα εδώ τα μέρη

Καρτέρα την, την Άνοιξη ξέφρενη θα περάσει τ’ Απριλο-μάη αρώματα πρόσχαρη θα μοιράσει

Στου λόγγου αλλάζει φορεσιά η βλάστηση οργιάζει τσιμπρίτσα και αμάραντο ο αέρας ευωδιάζει

Το ζωικό βασίλειο τότε πανηγυρίζει από ουρλιαχτά κι από κραυγές το δάσος πλημμυρίζει

Οι φτερωτοί τραγουδιστές δίνουνε συναυλίες εκεί να είσαι τυχερός ν’ ακούσεις μελωδίες

Ο κότσιφας ως βιολιτζής τ’ αηδόνι τραγουδάει ο κούκος με το ντέφι του τα μπάσα να κρατάει

Και στην πλατεία του χωριού χαρές, χοροί , κλαρίνα ανήμερα την Πασχαλιά ν΄ ακούς την ΑΓΓΕΛΙΝΑ

Να σ΄ ακουμπάει την ψυχή και να σου την χαιδεύει να σε γυρίζει στα παλιά και να σε γαληνεύει

Νιώθουμε αλήθεια τυχεροί χωριό μου αγαπημένο όλοι όσους μας έριξε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *