Ανοικτή Επιστολή του Κώστα Σανίδη προς τον Παγκόσμιο Ποντιακό Ελληνισμό

Η βαθιά μας πίστη στην ΕΝΟΤΗΤΑ του Ποντιακού Ελληνισμού, δεν μας επιτρέπει να είμαστε αδρανείς. Θα είμαστε στις επάλξεις μέχρις ότου μπορέσει να γίνει πράξη το όνειρο του λαού μας. Εξ’ άλλου η μνήμη ζωντανεύει μέσα από τη δράση και τα έργα μας.

Αγαπητοί πατριώτες στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο, πολλούς πατριωτικούς χαιρετισμούς από την Κοζάνη. Είμαι της δεύτερης γενιάς των Ποντίων που ευτύχησε να ζήσει μέσα στα νάματα των παραδόσεων μας, τις οποίες υπηρέτησε με πάθος και συνέπεια.

Στάθηκε όρθιος ο Ποντιακός Ελληνισμός, μέσα στις δύσκολες συνθήκες εκείνων των εποχών, κερδίζοντας την αναγνώριση του συνόλου της ελλαδικής κοινωνίας, η οποία δεν ήταν και ιδιαίτερα φιλική μαζί του.

Διατήρησε αναλλοίωτα όλα τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, συμβάλλοντας καθοριστικά στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας, καθιστώντας τη Βόρεια κυρίως Ελλάδα τον κύριο αναπτυξιακό της πυλώνα.

Και όλα αυτά χάρις στον μοναδικό ποντιακό πολιτισμό, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου είναι το φιλότιμο, η εργατικότητα, η αλληλεγγύη, η αγάπη στην πατρίδα, στην θρησκεία, στην οικογένεια. Πολύ ισχυρά τα όπλα της φαρέτρας μας, που κράτησαν όρθιο αυτόν τον περήφανο λαό.

Γι’ αυτό κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ, σε όλους εκείνους που άφησαν την δική τους παρακαταθήκη δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την ομαλή πορεία στις επερχόμενες γενεές.

Αγαπητοί πατριώτες, έχοντας πλήρη γνώση της κρατούσας κατάστασης στον χώρο, τολμώ και εκφράζω την θλίψη και την απογοήτευση μου γιατί ο ποντιακός ελληνισμός είναι βαθιά διχασμένος.

Ανησυχούμε και αναζητούμε λύση μακριά από σκοπιμότητες και φιλοδοξίες.

Είναι γνωστό ότι ο διχασμός που είναι προϊόν της μητροπολιτικής Ελλάδας δημιουργήθηκε επί των ημερών της δικής μας, της δεύτερης γενιάς. Γι’ αυτό και η δική μας γενιά οφείλει να διορθώσει τα δικά της λάθη, για να μην παραμείνουμε με δική μας ευθύνη πολλές ανίσχυρες και διάσπαρτες ομάδες σε όλο τον κόσμο χωρίς συγκεκριμένο προσανατολισμό έρμαιες των διαθέσεων όλων όσων έχουν πάντα στόχο την καθήλωση και την ταπείνωσή μας.

Δυστυχώς αγαπητοί μου φίλοι το καράβι είναι θαλασσοδαρμένο και ακυβέρνητο. Αναζητεί μια δύναμη που θα το οδηγήσει σε ήρεμες θάλασσες, σε μια νέα δημιουργική πορεία.

Πολλά πάρα πολλά και σημαντικά μπορεί να πετύχει ενωμένος ο ποντιακός ελληνισμός όταν μεριμνήσει να απαλλαγεί από νοοτροπίες που χρόνια τώρα τον ταλανίζουν.

Η αναγνώριση της ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ για την οποία τόσο νοιαζόμαστε δεν θα επιτευχθεί ποτέ με διχασμένο το λαό μας. Πολύ βαριές οι ευθύνες μας.

Αγαπητοί φίλοι τα χρόνια περνούν και τα βιολογικά περιθώρια ημών της δεύτερης γενιάς περιορίζονται, καθιστώντας ορατό πλέον τον κίνδυνο να κληροδοτήσουμε στους νεότερους αυτό το βαρύ φορτίο του διχασμού, αυτή την κατάρα, που πολύ φοβούμαι πως δεν θα μπορέσουν από μόνοι τους να ξεφορτωθούν.

Αγαπητοί πατριώτες, έχοντας πλήρη συναίσθηση αυτών που γράφω και λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ξεκάθαρη θέση και συναίνεση πολλών διακεκριμένων φίλων όλων των κοινωνικών ομάδων στη χώρα, με τους οποίους βρισκόμαστε σε συνεχή επαφή, ΠΡΟΤΕΙΝΩ την σύγκλιση παγκόσμιου συνεδρίου που θα καθορίσει τους κανόνες ώστε ο ποντιακός ελληνισμός να μπορέσει να βρει τον βηματισμό του. Γιατί αργά ή γρήγορα θα τον βρει. Χρέος δικό μας είναι να του δώσουμε την δυνατότητα να εκφραστεί, να του δώσουμε την ευκαιρία να αποφασίσει. Αυτό είναι το μόνο που μας απέμεινε.

Είναι καιρός πλέον να τολμήσουμε να μην μείνουμε μόνο στις διαπιστώσεις που συχνά δεν οδηγούν πουθενά.

Υπάρχει γνωστή πανίσχυρη προσωπικότητα με εξαιρετικές ελληνοποντιακές ευαισθησίες, θείον δώρον για τον ποντιακό ελληνισμό, που έδωσε και δίνει καθημερινά δείγματα γραφής.

Αυτή η προσωπικότητα μπορεί να μας οδηγήσει χωρίς αμφιβολία στην πολυπόθητη ΕΝΟΤΗΤΑ.

Αυτή η προσωπικότητα θα διευρύνει τους στόχους μας.

Αυτήν την προσωπικότητα προτείνουμε, ευελπιστώντας ότι θα αποδεχτεί να αναλάβει αυτό το βαρύ πράγματι φορτίο αποκατάστασης της ενότητας του ποντιακού ελληνισμού.

 

Με ιδιαίτερη εκτίμηση,

Κώστας Σανίδης

Πρόεδρος Ευξείνου Λέσχης Κοζάνης

1 comment for “Ανοικτή Επιστολή του Κώστα Σανίδη προς τον Παγκόσμιο Ποντιακό Ελληνισμό

  1. Η Ρωσία,ανέκαθεν,αγαπούσε τον ποντιακό ελληνισμό.Οπως και όσο αγαπούν όλοι τα υποχείριά τους.Ηταν πάντα με το μέρος μας.Ειδικά όσο λειτουργούσαμε ως δούρειος ίππος στις διαφορές της με την Τουρκία.Μερικές φορές,όταν πετύχενε τους στόχους της,μας άφηνε μόνους στο έλεος και στο λεπίδι των τούρκων.Λεπτομέρειες…αυτά συμβαίνουν μεταξύ φίλων.Ηρθε μάλλον η ώρα να γυρίσουμε στο μαντρί.Δεν μπορούμε χωρίς προστάτες.Διότι,ως γνωστόν,οι προστάτες μεριμνούν μόνο για τα συμφέροντα των προστατευομένων τους και όχι των δικών τους…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *