Και ξανά…”Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει” στο δημαρχείο της πόλης, καθώς, σύμφωνα με σχετικό ένταλμα πληρωμής που αναρτήθηκε στη “Διαύγεια”, η γνωστή επιχείρηση του Γιάννη Κοκκαλιάρη και των αδερφών του εκτέλεσε έργα σε σχολεία για 510 ευρώ, τα οποία και θα πληρωθεί, φυσικά, από την Οικονομική Υπηρεσία, ανώτερος πολιτικός προϊστάμενος της οποίας είναι ο…ίδιος ο δήμαρχος!
Πιθανόν οι εν λόγω εργασίες αφορούν τοποθετήσεις σε “στόρια”, σε σχολικές μονάδες του Δήμου Κοζάνης και, φυσικά, η όλη ενέργεια είναι σύννομη.
Δείτε την απόφαση:
Αυτά είναι όσα φαίνονται σωστά; Μήπως έχει κι άλλα από πίσω;
Μια χαρά σας γλένταει ο Γιάννης…..
Ωραίος ο δήμαρχος πάνω απ’ όλα να βοηθάει την αγορά να μην σβήσει, μπράβο είσαι μάγκας μεγάλος Γιάννη
Και 10€ να ήταν,δεν είναι το ποσό δεν είναι ότι δουλεύει ο αδερφός του και τέλος δεν είναι για το τι χρεώνει….είναι καθαρά ανήθικο από τη στιγμή που υπάρχει έστω και ένα ακόμη κατάστημα ίδιου βεληνεκούς και στην Κοζάνη έχει 6 καταστήματα.
Άρα δεν έπρεπε δεν είναι σωστό παρά μόνο αν είσαι παρτακιας και κοιτάς να βολεψεις τους δικούς σου τέλος είναι ο χειρότερος των χειρότερων και μιλάμε για δήμαρχο όχι για πρόεδρο πολιτιστικού συλλόγου.
Αν ξαναβγεί δήμαρχος τα 500 θα γίνουν 5000
Δηλαδή τις αρπάζει από πέντε μεριές με τόσες επιχειρήσεις και ακίνητα που έχει, παίρνει και 4000€ μισθό και του έλειπαν τώρα αλήθεια 420€+ ΦΠΑ και δεν υπολογίζει ότι γίνεται ρεντικολο πανελλήνια…!!!!!
Ευτυχώς είναι και το kozanimedia και τα γράφει να τα βλέπουμε οι άλλοι όλοι τον κάνουν πλάτες.
Γιάννης κερνάει – Γιάννης πίνει…
Όποιος περίμενε κάτι διαφορετικό να μην τον ξαναψηφίσει.
Όσους πάλι βόλεψε (γιατί τίποτα άλλο δεν κάνει) δικαιολογούνται να πουν “μαζί τα φάγαμε”.
Το περιστατικό που περιγράφετε, με τη νέα αποκάλυψη (Δεκέμβριος 2025) για προμήθεια Σχολικής Μονάδας του Δήμου από την εταιρική ( έστω) επιχείρηση του Δημάρχου, εγείρει σοβαρά ηθικά και θεσμικά ερωτήματα, ανεξάρτητα από το μικρό ύψος του ποσού (510€).
Από την ηθική πλευρά, η κρίση μπορεί να συνοψιστεί στα εξής σημεία:
1. Ηθικό Ασυμβίβαστο και Σύγκρουση Συμφερόντων
Στη δημόσια διοίκηση, ηθική δεν σημαίνει μόνο να μην κλέβεις, αλλά και να μην δίνεις την εντύπωση ότι ευνοείσαι από τη θέση σου. Η επιλογή μιας Σχολικής Μονάδας του Δήμου να αγοράσει είδη από την εταιρική επιχείρηση του προϊσταμένου της (του Δημάρχου) αποτελεί ορισμό της σύγκρουσης συμφερόντων. Ακόμα και αν η τιμή είναι η καλύτερη της αγοράς, η ηθική βλάβη στην αξιοπιστία του θεσμού είναι πολλαπλάσια των 510€.
2. Η Υποτροπή ως Επιβαρυντικός Παράγοντας
Το γεγονός ότι ο Δήμαρχος είχε κατηγορηθεί για το ίδιο θέμα στις αρχές του 2024 και το είχε σταματήσει, καθιστά τη νέα αποκάλυψη στα τέλη του 2025 πολύ πιο σοβαρή.
Ηθικό Δίδαγμα: Η προσωρινή παύση μιας πρακτικής μετά από κατακραυγή, και η επανέναρξή της αργότερα, δείχνει ότι δεν υπήρξε πραγματική μετάνοια ή κατανόηση του λάθους, αλλά απλή τακτική υποχώρηση. Δείχνει ότι παραμένει αδιόρθωτος.
Η ηθική στάση απαιτεί συνέπεια. Η επανάληψη της πράξης υποδηλώνει μια αίσθηση “ιδιοκτησίας” του Δήμου ή μια πεποίθηση ότι “ο κόσμος ξεχνά”.
3. Το Πρόσχημα του “Μικρού Ποσού”
Συχνά σε τέτοιες περιπτώσεις η άμυνα είναι: “Μόνο 510€ είναι, σιγά το πράγμα”.
Ηθική Ανάλυση: Η ηθική δεν έχει κλίμακα. Αν κάποιος παραβιάζει τους κανόνες δεοντολογίας για 510€, ο πολίτης δικαιούται να αναρωτηθεί τι θα έκανε αν το ποσό είχε τρία μηδενικά παραπάνω.
Το μικρό ποσό κάνει την πράξη να φαίνεται ακόμα πιο μικροπρεπής, καθώς δείχνει μια αδυναμία διαχωρισμού της επαγγελματικής ιδιότητας από το δημόσιο αξίωμα ακόμα και για ασήμαντα οικονομικά οφέλη.
4. Η Ευθύνη του “Παραδείγματος”
Ο Δήμαρχος είναι ο πρώτος πολίτης και το πρότυπο για όλους τους υπαλλήλους του Δήμου.
Αν ο ίδιος συναλλάσσεται με τον Δήμο του, πώς θα ελέγξει αύριο έναν υπάλληλο που μπορεί να κάνει κάτι παρόμοιο;
Η ηθική ηγεσία βασίζεται στη θυσία του προσωπικού οφέλους χάριν της απόλυτης διαφάνειας.
5. Θεσμική Διάσταση (Νόμος 3463/2006)
Αν και συζητάμε την ηθική πλευρά, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων (άρθρα 29-31) προβλέπει συγκεκριμένα κωλύματα και ασυμβίβαστα για αιρετούς που έχουν οικονομικές συναλλαγές με τον Δήμο τους. Η επανάληψη τέτοιων φαινομένων μπορεί να προκαλέσει ακόμα και την παρέμβαση των ελεγκτικών αρχών για παράβαση καθήκοντος.
Συμπέρασμα:
Η πράξη κρίνεται ως βαθιά ανήθικη διότι υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών και διαβρώνει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Σε μια περίοδο που ο Δήμος Κοζάνης ελέγχεται για τη νομιμότητα των αποφάσεών του (όπως στο θέμα των ΑΠΕ), τέτοιες αποκαλύψεις επιβεβαιώνουν μια συνολική κουλτούρα κακοδιοίκησης όπου το “νόμιμο” (αν υποτεθεί ότι είναι) δεν είναι απαραίτητα και “ηθικό”.
Εξαιρετικό.