Στο άρθρο μας για τη μάχη των Γιαννιτσών αναφερθήκαμε ακροθιγώς στην, άγνωστη στο ευρύ κοινό, σφαγή των Ελλήνων από τους Τούρκους στα Σέρβια Κοζάνης το 1912.
Καθώς το γεγονός αυτό είναι φρικιαστικό, ειδεχθές και όχι ιδιαίτερα γνωστό (μόνο στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης το γνωρίζουν οι περισσότεροι) αναζητήσαμε περισσότερες πληροφορίες και τις παρουσιάζουμε σήμερα.
Τα Σέρβια Κοζάνης
Τα Σέρβια είναι κωμόπολη της Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης με μακραίωνη ιστορία. Είναι χτισμένα σε υψόμετρο 418 μέτρων, νότια του Αλιάκμονα και απέχουν 27 χλμ από την Κοζάνη. Πιθανότατα το όνομά τους προέρχεται από το λατινικό ρήμα servo, «φυλάττω, παρατηρώ». Συνεπώς, η λέξη Σέρβια σημαίνει «φυλάκια, παρατηρητήρια». Αυτό συνάδει με τη θέση τους η οποία ελέγχει τις μοναδικές διόδους μεταξύ Θεσσαλίας και Μακεδονίας. Λόγω της παρουσίας στην κωμόπολη Σλάβων έχει προταθεί από πολλούς και η ετυμολογία Σέρβια < Σέρβος. Όμως ο Χιώτης βυζαντινολόγος και Ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Άμαντος (1874–1960) απέδειξε ότι η λέξη «Σέρβος» άρχισε να χρησιμοποιείται από τον 9ο αιώνα, πολύ αργότερα δηλαδή από τα ρωμαϊκά χρόνια.
Τέλος, ο Χ.Π. Συμεωνίδης στο «ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΙΚΩΝΥΜΙΩΝ» προτείνει και την εκδοχή Σέρβια < Σέρβες «τοποθεσία με χωράφια» < σέμπρα «συνεταιρισμός γεωργών». Σέμπρος ονομάζεται ο κολίγος, σέμπρος < σλαβ. sebrŭ. Τα Σέρβια κατοικούνται από τα προϊστορικά χρόνια. Το 1909 ο Wace ανακάλυψε τον προϊστορικό οικισμό τους. Από τον 3ο π.Χ. ως τον 2ο μ.Χ. αι., ονομάζονταν Φυλακαί < φυλάττω.
Από τον Πλίνιο αναφέρεται ο «Παρμενίων Γλαυκία Φυλακήσιος νικητής εν δολίχω». Οι Ρωμαίοι μετονόμασαν την πόλη σε Σέρβια. Τον 7ο αιώνα ο αυτοκράτορας Ηράκλειος (610–641) έχτισε ένα ισχυρό φρούριο στα Σέρβια και μετέφερε εκεί Σέρβους που προέρχονταν από τον Δούναβη και τον Σάβο. Οι άποικοι αυτοί έφυγαν αργότερα. Τον 10ο αιώνα, καταλήφθηκαν από τους Βουλγάρους, όμως ο Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος τα ανακατέλαβε. Το 1256 ανήκαν στο Δεσποτάτο της Ηπείρου.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ:
