Στις 23 Οκτωβρίου 1941, στο Μεσόβουνο η ναζιστική αγριότητα εκδηλώθηκε με πρωτοφανή μανία. Με την καθοδήγηση τοπικών συνεργατών και του τότε Νομάρχη, οι γερμανικές δυνάμεις περικύκλωσαν το χωριό και εκτέλεσαν εν ψυχρώ 157 άνδρες, ανάμεσά τους και τον γραμματέα της κοινότητας που αρνήθηκε να προδώσει τους συγχωριανούς του, ενώ στη συνέχεια πυρπόλησαν τα σπίτια εκδιώκοντας τα γυναικόπαιδα στις γύρω περιοχές.
Η δεύτερη σφαγή στις 22 Απριλίου του 1944
«Όταν έγινε το κακό ήμουνα με τη μαμά μου, τα τρία αδέρφια μου και γειτόνισσες. Ένας Γερμανός μας πήρε από το σπίτι, μας μάζεψε στην εκκλησία και στη συνέχεια στο γήπεδο. Εκεί είπε: «Βουνό, μπαμ-μπουμ. Κομνηνά», λέει μιλώντας στην Deutsche Welle ο 87χρονος Κωνσταντίνος Παραστατίδης.
«Τους είδα που πυροβόλησαν τρεις γυναίκες που βρίσκονταν κοντά μας. Μία από αυτές φορούσε χλαίνη και την πέρασαν για αντάρτισσα.», αναφέρει. Από πάνω έβλεπε τα σπίτια να καίγονται στο χωριό κι οι Γερμανοί γελούσαν. Κατά την παραμονή του στο κοντινό χωριό των Κομνηνών εκδόθηκε διαταγή. «Όποιος φιλοξενούσε Μεσoβουνιώτες θα του καίγανε το σπίτι. Οι συγγενείς μας φοβήθηκαν και δεν μπορούσαν να μας κρατήσουν. Μέσω Πτολεμαΐδας, ανεβήκαμε στο τρένο και καταλήξαμε στο Ριζάρι Εδέσσης».
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ:
