Πότε ξεκινήσατε τον αθλητισμό και ποια ήταν η αφορμή;
Ξεκίνησα τον αθλητισμό σε ηλικία χρονών, στη Γ΄ Γυμνασίου και αφορμή ήταν το Σχολικό Πρωτάθλημα Ανωμάλου Δρόμου Νομού Κοζάνης. Ο τότε καθηγητής μου Φυσικής Αγωγής κ. Δημήτριος Αγνάντος ήταν εκείνος που με επέλεξε μέσα από το μάθημα της Φυσικής Αγωγής να εκπροσωπήσω το σχολείο μου, το 3ο Γυμνάσιο Κοζάνης, στους σχολικούς αγώνες του Νομού. Αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας μου.
Ποιες ήταν οι πρώτες επιτυχίες σας οι οποίες υπήρξαν η αφορμή να ασχοληθείτε σοβαρά με τον αθλητισμό και να καθιερωθείτε στο χώρο;
Η συμμετοχή και η διάκρισή μου στον Σχολικό Πρωτάθλημα Ανωμάλου Δρόμου που προανέφερα, ήταν καθοριστική για τη μετέπειτα πορεία μου. Κέρδισα στο Σχολικό Πρωτάθλημα Ανωμάλου Δρόμου του Νομού Κοζάνης και στη συνέχεια εκπροσώπησα τον Νομό Κοζάνης και το σχολείο μου στους Πανελλήνιους Σχολικούς Αγώνες που διεξήχθησαν στην Αρχαία Ολυμπία. Η κατάταξή μου ήταν 15η στις 54 μαθήτριες που συμμετείχαν και ήταν η αφορμή να ασχοληθώ με τον αθλητισμό πιο συστηματικά, φυσικά και με την προτροπή του καθηγητή μου κ. Αγνάντου.
Μιλήστε μας με συντομία για την Εθνική Ομάδα Στίβου. Σε ποια ηλικία καταρρίψατε τα πανελλήνια ρεκόρ;
Στην Α΄ Λυκείου κατατάχτηκα στην 6η θέση του τελικού των Πανελληνίων Αγώνων της κατηγορίας Νεανίδων στα 800 και στα 1500 μέτρα. Στη Β΄ Λυκείου κέρδισα την πρώτη θέση στα 800 μέτρα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου στην Πάτρα και μπήκα στην Εθνική Ομάδα Στίβου. Εκπροσώπησα την Ελλάδα στους Βαλκανικούς αγώνες και στην Παγκόσμια Μαθητιάδα στη Φλωρεντία της Ιταλίας στα 800 μέτρα. Στη Γ΄ Λυκείου κατέρριψα τα πανελλήνια ρεκόρ στις ίδιες αποστάσεις με 2:06:36 στα 800 και 4:20:59 στα 1500 μέτρα. Επίσης, έλαβα μέρος στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες και κατέκτησα την 5η θέση στον τελικό των 1.500 μέτρων. Την ίδια χρονιά καταλαμβάνοντας την 3η θέση κέρδισα το χάλκινο μετάλλιο στους Βαλκανικούς Αγώνες. Επιπλέον, στα δεκαοκτώ μου κατέρριψα το Πανελλήνιο ρεκόρ Σχολικών Αγώνων στα 800 μέτρα με χρόνο 2:08:67, ρεκόρ που δεν καταρρίφθηκε μέχρι και σήμερα.
Ποιες ήταν οι διακρίσεις σας στην κατηγορία γυναικών;
Στην κατηγορία γυναικών συνεχίστηκαν οι επιτυχίες. Σε ηλικία 20 ετών συμμετείχα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανωμάλου Δρόμου στη Βαρσοβία και την ίδια χρονιά έλαβα μέρος στην Παγκόσμια Πανεπιστημιάδα του Ζάγκρεπ καταλαμβάνοντας την 8η θέση στον τελικό των 1500 μέτρων με χρόνο 4:13:76 που ήταν πανελλήνιο ρεκόρ νέων και γυναικών ταυτόχρονα. To 1991 στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας κατέρριψα τα γυναικών στα 800 μέτρα με 2:02:69 και στα 1500 με χρόνο 4:10:13 και κέρδισα τη 2η θέση. Επίσης, την ίδια χρονιά κατέκτησα την 1η θέση στο Ευρωπαϊκό Κύπελο Μπρούνο Τζάουλι στα 1500 μέτρα και επιπλέον, εκπροσώπησα την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Τόκιο της Ιαπωνίας στην ίδια απόσταση.
Ποιοι ήταν οι τελευταίοι αγώνες της αθλητικής διαδρομής σας;
Οι τελευταίοι αγώνες μου ήταν το 1993. Ήταν πολύ δύσκολοι, διότι αντιμετώπιζα και προβλήματα τραυματισμού. Έκλεισα την καριέρα μου με δύο πανελλήνια ρεκόρ κλειστού στίβου στα 1500 μέτρα με 4:17:00 και στα 3000 μέτρα με 9:13:00. Επίσης, τελευταίος αγώνας ήταν οι Βαλκανικοί Αγώνες Ανωμάλου Δρόμου στην Κωνσταντινούπολη στα 4.000 μέτρα γυναικών, όπου κατέκτησα την 1η θέση. Είχα την τιμή να ακουστεί ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας χάρη σε αυτή την πρωτιά. Μεγάλη ήταν η συγκίνηση σε όλη την ελληνική αποστολή. Θα μου μείνει αξέχαστη.
Σε ποια ηλικία σταματήσατε τον αθλητισμό;
Όταν σταμάτησα τον αθλητισμό ήμουν 27 χρονών.
Γιατί σταματήσατε τον πρωταθλητισμό ενώ ήσασταν στην κορυφή της καριέρας σας και μάλιστα σε τόσο μικρή ηλικία γι’ αυτά τα αγωνίσματα;
Η αλήθεια είναι ότι σταμάτησα νωρίς τον αθλητισμό, επειδή οι δυσκολίες εκείνων των χρόνων ήταν μεγάλες. Επέλεξα να μείνω στην πόλη μου την Κοζάνη με προπονητή τον κύριο Παύλο Κρικέλη και όχι να πάω στην Αθήνα όπου θα είχα καλύτερες συνθήκες προπόνησης (ιατρική περίθαλψη και πιο σύγχρονες εγκαταστάσεις). Επομένως, δεν υπήρχε στην πόλη μας ταρτάν και η προπόνηση γινόταν σε χώμα. Αναγκαζόμουν να πηγαίνω σε κοντινές πόλεις, όπως η Θεσσαλονίκη και η Κατερίνη, για να συνηθίσω να φορμάρομαι σε ταρτάν. Επίσης, το χειμώνα αναγκαζόμουν να τρέχω στο δρόμο πάνω σε τσιμέντο, διότι το γήπεδο είχε πολύ χιόνι. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα συχνούς και σοβαρούς τραυματισμούς που μου κόστισαν, καθώς έχασα δύο Ολυμπιάδες, ενώ είχα πιάσει τα όρια και ήμουν στην αποστολή. Μετά, λοιπόν, από τους πρώτους αγώνες του 1993 κλειστού στίβου και ανωμάλου δρόμου πήρα τη μεγάλη απόφαση να σταματήσω.
Μετανιώσατε γι’ αυτή την επιλογή σας;
Δεν έχω μετανιώσει για καμιά επιλογή μου, γιατί προερχόταν μετά από πολύ ώριμη προσωπική σκέψη, χωρίς να επηρεάζομαι από κανέναν. Ο προπονητής μου κύριος Παύλος Κρικέλης δεν ήθελε να σταματήσω τόσο νωρίς τον αθλητισμό, γιατί πήγαινα πολύ καλά. Θεωρώ ότι έκανα τις πιο σωστές επιλογές για μένα. Δημιούργησα μια όμορφη οικογένεια, διατήρησα φιλίες και σχέσεις με ανθρώπους που γνώρισα μέσα στο χώρο του αθλητισμού και που με στήριξαν και μετέπειτα.
Τι κερδίσατε από τον αθλητισμό;
Μέσα από τον αθλητισμό έμαθα να ξεπερνώ τις δυσκολίες και να γίνομαι πιο δυνατή, να σέβομαι τον αντίπαλο και τον συνάνθρωπό μου, κυρίως να σέβομαι την υγεία μου όποιες κι αν είναι οι προκλήσεις και να συναγωνίζομαι μέσα στο πλαίσιο του «εὖ ἀγωνίζεσθαι». Κέρδισα πολλούς φίλους, εκτίμηση και αποδοχή από τους συνανθρώπους μου και τους συναθλητές μου, έκανα γνωριμίες, πολλά ταξίδια, έζησα έντονες στιγμές χαράς και επιτυχίας, αλλά και αρκετές λύπες από τραυματισμούς. Θεωρώ, όμως, πολύ τυχερό τον εαυτό μου που ασχολήθηκα με τον αθλητισμό, διότι και οι νίκες και οι στεναχώριες με δίδαξαν πολλά και μ’ έκαναν ολοκληρωμένη προσωπικότητα.
Ποια ήταν η πιο σημαντική και ποια η πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας σας;
Η πιο σημαντική στιγμή ήταν η νίκη μου στα 4.000 μέτρα στους Βαλκανικούς Αγώνες Ανωμάλου Δρόμου στην Κωνσταντινούπολη όπου, όπως σας είπα και παραπάνω, ακούστηκε ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας. Η πιο συγκινητική, όμως, στιγμή της καριέρας μου δεν ήταν νίκες και ρεκόρ, αλλά το άναμμα του βωμού στην πόλη μου ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.
Ποιες συμβουλές θα δίνατε σε έναν νέο αθλητή που ξεκινά από τους σχολικούς αγώνες;
Θα τον συμβούλευα να είναι προσηλωμένος στο στόχο του και να καλλιεργήσει το ταλέντο του με δουλειά και υπομονή.
Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τις σπουδές σας;
Μετά τις επιτυχίες μου στο λύκειο φοίτησα στο ΤΕ.ΦΑ.Α ΤΟΥ Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δηλαδή ήμουν φοιτήτρια στα ΤΕ.ΦΑ.Α και ταυτόχρονα ήμουν και αθλήτρια στην Εθνική Ομάδα Στίβου. Είχα διπλές υποχρεώσεις, όμως όταν θέλεις κάτι και προσπαθείς τα καταφέρνεις. Το γεγονός ότι κάθε χρόνο ξεπερνούσα τον εαυτό μου και κατέρριπτα τα ρεκόρ μου, μου έδινε την ψυχολογική ώθηση που χρειαζόμουν, για να συνεχίσω. Μόλις πήρα το πτυχίο μου, επέστεψα στην πόλη μου, την Κοζάνη, συνέχισα τον πρωταθλητισμό και ταυτόχρονα έψαχνα και για επαγγελματική αποκατάσταση.
Πώς αποφασίσατε να δουλέψετε ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής; Είχατε άλλες επαγγελματικές επιλογές;
Το 1993 εργάστηκα για 3 χρόνια ως αναπληρώτρια στο Αθλητικό Γυμνάσιο Κοζάνης, στο τμήμα στίβου και μετά διορίστηκα ως μόνιμη υπάλληλος στη ΔΕΗ. Εργάστηκα για πέντε χρόνια στη ΔΕΗ, αλλά, επειδή ήμουν άνθρωπος του αθλητισμού, ήθελα να ασχοληθώ με αυτό που σπούδασα, οπότε, όταν ήρθε ο μόνιμος διορισμός μου στην εκπαίδευση, παραιτήθηκα από τη ΔΕΗ, παρόλο που οι αποδοχές ήταν διπλάσιες.
Ως καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε στους μαθητές σας;
Θα τους συμβούλευα να αγαπήσουν πρωτίστως το μάθημα της Φυσικής Αγωγής που τους προσφέρει την ευκαιρία να αποκτήσουν καλή φυσική κατάσταση αλλά και υγεία, ευεξία και χαρά στην πιεσμένη καθημερινότητά τους λόγω των υποχρεώσεών τους ως μαθητές. Αν αγαπήσουν το μάθημα της Φυσικής Αγωγής, τότε έχουν πιθανότητες να ασχοληθούν και με τον αθλητισμό.
Τι σημαίνει για εσάς ο αθλητισμός;
Για μένα ο αθλητισμός σημαίνει ηθική, αξίες και αρετές.
Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Ειρήνη Θεοδωρίδου για τη συνέντευξη
Δημοσθένης Αβρανάς, Αναστασία Βόζιου, Καλλιόπη Βερούλη,
Ευδοκία Κοτζαμπασοπούλου, Δέσποινα Χατσίδου, 2ο ΓΕΛ Κοζάνης
