Αποχαιρετούμε τον Ηλία Μωυσιάδη,τον Λία μας…
Έφυγες τόσο βιαστικά λες και ήθελες, ρε μπαγάσα,να σε θυμόμαστε πάντα χαμογελαστό λεβέντη και να μην επισκιαστεί η εικόνα σου από το θαμπό πέπλο της ασθένειας και της φθοράς…
Ο Ηλίας συμμετείχε σε πολλά, πάντα με την αγνή καρδιά του,με πάθος και ανιδιοτέλεια…
Η απαράμιλλη δοτικότητά του αναδείκνυε τον καθημερινό του αγώνα να υπηρετεί πεισματικά το φωτεινό ΕΜΕΙΣ, στις εποχές του απόλυτου και γκρίζου ΕΓΩ…
Είχες δρόμο ακόμα, ρε φίλε,πόσο κρίμα…
Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια σου…
Αποχαιρετιμός με μία στροφή από το τραγούδι του αγαπημένου σου Λαυρέντη:
Στον κόμβο Κηφισίας
επάνω σου τρακάρω
σε ώρα απελπισίας
Χριστό είδα το Χάρο.
Χτύπησε καραμπόλα
κι η δόλια η καρδιά μου
τα παίζω όλα για όλα
άναψε τη φωτιά μου…
