Ένα πρόσφατο γεγονός της εσωτερικής επικαιρότητας είχε απροσδόκητη απήχηση στο ευρύ κοινό. Πρόκειται για την ανατίναξη τριών μεγάλων εκσκαφέων στα εγκαταλελειμμένα λιγνιτωρυχεία. Ως γνωστόν, η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη σταδιακά καταργείται. Η συμμετοχή άνθρακα αυτής της μορφής έχει καταστεί αμελητέα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας, η δε κατάργησή του είναι δρομολογημένη. Συνεπώς, η καταστροφή των παλαιών μηχανημάτων και η διάθεσή τους για σκραπ ήταν μάλλον αναπόφευκτη, παρά το εντυπωσιακό μέγεθός τους. Ωστόσο, με αυτές τις εικόνες έπεσε συμβολικά η αυλαία μιας βιομηχανικής προσπάθειας πολλών δεκαετιών και κυβερνήσεων.
Στη Δυτική Μακεδονία, η ΔΕΗ υπήρξε ο μεγαλύτερος εργοδότης και ο παράγοντας που ανέβαζε τη συμμετοχή της περιοχής στο ΑΕΠ. Μετά το κλείσιμο των ορυχείων χάθηκαν πολλές χιλιάδες καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας, στους ΑΗΣ και σε επιχειρήσεις υποστήριξης της εξορυκτικής δραστηριότητας. Εκτός από την πληθυσμιακή συρρίκνωση, η απολιγνιτοποίηση έφερε και την εγκατάλειψη σημαντικών κοιτασμάτων στην Ελασσόνα, όπως επίσης και αποθεμάτων τύρφης στην Ανατολική Μακεδονία. Ο λιγνίτης πλέον εξάγεται στη Βόρεια Μακεδονία, όπου σε ελάχιστα χιλιόμετρα από τα σύνορα καίγεται υπό συνθήκες απαράδεκτες. Καίγεται για την παραγωγή ρεύματος προοριζόμενου και για την Ελλάδα.
Η συνέχεια εδώ:
