Ο καρκίνος μαστού αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες, αν και μπορεί να εμφανιστεί και στους άνδρες. Τα τελευταία χρόνια οι θάνατοι έχουν μειωθεί σημαντικά, φτάνοντας περίπου στο ένα τρίτο, χάρη στην έγκαιρη διάγνωση και στις αποτελεσματικότερες θεραπευτικές επιλογές.
Η νόσος αναπτύσσεται όταν κύτταρα του μαστού υφίστανται μεταλλάξεις και αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Η διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει από τα λόβια ή τους γαλακτοφόρους πόρους και, σταδιακά, να επεκταθεί στους γύρω ιστούς και στους λεμφαδένες. Σε πιο προχωρημένα στάδια είναι δυνατόν να εμφανιστούν μεταστάσεις σε άλλα όργανα.
Η ηλικία και οι παράγοντες κινδύνου
Η εμφάνιση της νόσου είναι σπάνια σε γυναίκες κάτω των 40 ετών και ιδιαίτερα περιορισμένη πριν από τα 30. Ο κίνδυνος αυξάνεται όσο μεγαλώνει η ηλικία, με τις γυναίκες άνω των 50 ετών να διατρέχουν μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης.
Παράγοντες που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο είναι το οικογενειακό ή κληρονομικό ιστορικό, η παχυσαρκία, η ατεκνία, η καθιστική ζωή, το κάπνισμα και η συχνή κατανάλωση αλκοόλ. Επίσης, σημαντικό ρόλο μπορεί να έχουν προηγούμενη ακτινοθεραπεία, η πρώιμη έναρξη της περιόδου, η καθυστερημένη εμμηνόπαυση και η μακροχρόνια ορμονική θεραπεία υποκατάστασης.
Τύποι και πιθανά συμπτώματα
Οι μορφές του καρκίνου του μαστού διαφέρουν και η ακριβής αναγνώρισή τους είναι απαραίτητη για τον σχεδιασμό της θεραπείας. Μεταξύ των βασικών τύπων περιλαμβάνονται ο διηθητικός πορογενής καρκίνος, το μη διηθητικό πορογενές καρκίνωμα in situ, το διηθητικό λοβιακό καρκίνωμα και ο φλεγμονώδης καρκίνος μαστού.
Στα πρώιμα στάδια ενδέχεται να μην υπάρχουν συμπτώματα. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να παρατηρηθούν ψηλαφητό μόρφωμα, αλλαγές στο μέγεθος ή το σχήμα του μαστού, ευαισθησία, διόγκωση λεμφαδένων στη μασχάλη, εισολκή του δέρματος ή της θηλής και έκκριση υγρού ή αίματος.
Ο ρόλος της βιοψίας μαστού
Η διάγνωση βασίζεται στην κλινική εξέταση και σε απεικονιστικές μεθόδους, όπως η μαστογραφία, το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία. Όταν εντοπιστεί ένα ύποπτο εύρημα, μπορεί να χρειαστεί βιοψία μαστού.
Κατά τη βιοψία λαμβάνεται δείγμα ιστού, το οποίο εξετάζεται εργαστηριακά για να διαπιστωθεί εάν η βλάβη είναι καλοήθης ή κακοήθης. Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να πραγματοποιηθεί FNA, Core Biopsy, στερεοτακτική βιοψία ή ανοικτή χειρουργική βιοψία. Η διαδικασία μπορεί επίσης να καθοδηγείται με υπερηχογράφημα, μαστογραφία ή μαγνητική τομογραφία.
Από τη διάγνωση στο κατάλληλο θεραπευτικό πλάνο
Τα αποτελέσματα της βιοψίας καταγράφονται σε παθολογοανατομική έκθεση, η οποία παρέχει πληροφορίες για τη φύση και τα χαρακτηριστικά της βλάβης. Εφόσον διαπιστωθεί κακοήθεια, τα δεδομένα αυτά συμβάλλουν στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά και το στάδιο του όγκου, αλλά και από την επιθυμία της ασθενούς. Συχνά περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση και, ανάλογα με την περίπτωση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, ορμονοθεραπεία ή ανοσοθεραπεία.
Για εξειδικευμένη αξιολόγηση, διάγνωση και εξατομικευμένο σχεδιασμό αντιμετώπισης, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Χειρουργό Μαστού Δρ. Ιωάννη Μπούτα.
