Ο καρκίνος παχέος εντέρου και η εκκολπωμάτωση αποτελούν δύο διαφορετικές παθήσεις του παχέος εντέρου, οι οποίες μπορεί να απαιτήσουν εξειδικευμένη αξιολόγηση και, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, χειρουργική αντιμετώπιση. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή εκτίμηση της βαρύτητας κάθε κατάστασης συμβάλλουν στην επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής προσέγγισης.
Καρκίνος παχέος εντέρου και πολύποδες
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι κακοήθης νεοπλασία που αναπτύσσεται στον βλεννογόνο του παχέος εντέρου ή του ορθού. Συχνά προέρχεται από προϋπάρχοντες αδενωματώδεις πολύποδες. Το αδενοκαρκίνωμα αποτελεί περίπου το 90% των περιπτώσεων, ενώ ακολουθούν οι νευροενδοκρινείς όγκοι.
Ορισμένοι πολύποδες παρουσιάζουν μεγαλύτερη πιθανότητα κακοήθους εξαλλαγής. Παράγοντες όπως το μέγεθος, η μορφολογία, η εντόπιση, η ευρεία βάση και ο ιστολογικός τύπος αξιολογούνται κατά τη διερεύνησή τους. Η αφαίρεσή τους μέσω κολονοσκόπησης μπορεί να διακόψει την εξέλιξή τους προς κακοήθεια.
Παράγοντες κινδύνου και συμπτώματα
Στους παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο περιλαμβάνονται οι πολύποδες, η ηλικία άνω των 50 ετών, η κατανάλωση κόκκινου κρέατος, το αλκοόλ, το κάπνισμα, η παχυσαρκία και κληρονομικές παθήσεις όπως τα σύνδρομα FAP και Lynch.
Η νόσος μπορεί να παραμένει χωρίς συμπτώματα στα αρχικά στάδια. Όταν υπάρχουν εκδηλώσεις, μπορεί να εμφανιστούν κοιλιακό άλγος, αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου, δυσκοιλιότητα, αιμορραγία, αναιμία, αίμα στα κόπρανα ή απώλεια βάρους. Η κολονοσκόπηση από την ηλικία των 45 ετών έχει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη και στην πρώιμη διάγνωση.
Χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου
Η κολεκτομή περιλαμβάνει την αφαίρεση του τμήματος του παχέος εντέρου όπου εντοπίζεται ο όγκος, μαζί με το αντίστοιχο μεσεντέριο και τους περιοχικούς λεμφαδένες. Στόχος είναι η πλήρης ογκολογική εκτομή και η ακριβής σταδιοποίηση της νόσου.
Η ρομποτική κολεκτομή προσφέρει τρισδιάστατη όραση, μεγάλη ελευθερία κινήσεων των χειρουργικών εργαλείων και λεπτομερή παρασκευή των ιστών. Παράλληλα, η χρήση ICG μέσω του συστήματος Firefly επιτρέπει διεγχειρητικό έλεγχο της ιστικής αιμάτωσης.
Τι είναι η εκκολπωμάτωση;
Η εκκολπωμάτωση χαρακτηρίζεται από την παρουσία μικρών σακοειδών σχηματισμών στο τοίχωμα του εντέρου, κυρίως στο σιγμοειδές και στο κατιόν κόλον. Είναι συχνότερη μετά τα 50 έτη και, όταν δεν υπάρχουν επιπλοκές, μπορεί να μην προκαλεί συμπτώματα.
Όταν τα εκκολπώματα παρουσιάσουν φλεγμονή, η κατάσταση ονομάζεται εκκολπωματίτιδα. Πιθανές επιπλοκές είναι το ενδοκοιλιακό απόστημα, το συρίγγιο, η διάτρηση και η περιτονίτιδα.
Αντιμετώπιση της εκκολπωματίτιδας
Η θεραπεία εξατομικεύεται ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου. Μπορεί να περιλαμβάνει αντιβιοτική αγωγή, παρακέντηση ενδοκοιλιακών συλλογών ή χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος τμήματος.
Η σιγμοειδεκτομή εφαρμόζεται σε υποτροπιάζουσες κρίσεις, επιπλεγμένη νόσο ή σοβαρά επεισόδια που δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική θεραπεία. Η ρομποτική προσέγγιση προσφέρει ακριβή παρασκευή, τρισδιάστατη απεικόνιση και δυνατότητα ελέγχου της αιμάτωσης με ICG.
Για εξατομικευμένη αξιολόγηση του καρκίνου παχέος εντέρου ή της εκκολπωμάτωσης, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την εξειδικευμένη χειρουργική ομάδα του Δρ. Ιωάννη Κοζαδίνου και του Δρ. Αλέξανδρου Κοζαδίνου.




























