Μια αναχρονιστική επιβάρυνση που κάθε μήνα ροκανίζει το 2% του εισοδήματος των Δημοσίων και Δημοτικών Υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, φέρνει στο προσκήνιο ο Πάρις Κουκουλόπουλος.
Πρόκειται για τη γνωστή ως “ειδική εισφορά αλληλεγγύης 2%”, για την οποία ο Υπεύθυνος ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής υπογραμμίζει ότι «δεκαπέντε χρόνια μετά, με την οικονομική κρίση που επέβαλε τη θέσπισή της να αποτελεί παρελθόν, ήρθε η ώρα για τη σταδιακή μείωση, έως την τελική κατάργησή της».
Παραθέτοντας αφενός μεν την ιστορική εξέλιξη της εισφοράς, αφετέρου την επιχειρηματολογία φορέων και εργαζομένων που επιτακτικά διεκδικούν την κατάργησή της, αλλά και λαμβάνοντας υπόψη την ακριβή κοστολόγηση του θέματος από το αρμόδιο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, ο Βουλευτής Κοζάνης υπενθυμίζει πως ο μέσος μισθός των Δημοσίων Υπαλλήλων στην Ελλάδα από πλευράς αγοραστικής δύναμης βρίσκεται στην τελευταία θέση των χωρών της ΕΕ.
Καλεί, λοιπόν, την Κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της, αλλά και να δώσει απολογισμό εφαρμογής της συγκεκριμένης εισφοράς για κάθε έτος διακυβέρνησής της, από το 2019 έως και το 2025.
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ:
Δεκαπέντε χρόνια μετά τη θέσπιση “ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης” 2% στους Δημοσίους και Δημοτικούς Υπαλλήλους, συμπεριλαμβανομένων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, με την οικονομική κρίση που επέβαλε τη θέσπισή της να αποτελεί παρελθόν, ήρθε η ώρα η Κυβέρνηση να θέσει σε προτεραιότητα τη σταδιακή μείωση -έως την τελική κατάργηση- της συγκεκριμένης αναχρονιστικής επιβάρυνσης στις αποδοχές όλων όσοι υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.
Υπενθυμίζεται ότι με την παρ.2 του άρθρου 38 του ν.3986/2011 «Επείγοντα μέτρα εφαρμογής Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015», όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 24 του ν.4002/2011, καθιερώθηκε «ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας. Η εισφορά αυτή υπολογίζεται σε ποσοστό δύο τοις εκατό (2%) επί των τακτικών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών και αποζημιώσεων όλων των μισθοδοτούμενων υπαλλήλων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α., καθώς και των υπαλλήλων όλων ανεξαιρέτως των Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και των Ν.Π.Ι.Δ., συμπεριλαμβανομένων και των Τραπεζών και των θυγατρικών επιχειρήσεων των Τραπεζών ή των συνδεδεμένων με αυτές εταιριών που ανήκουν στον ίδιο όμιλο με τις Τράπεζες. Από τις διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων εξαιρείται το προσωπικό που καταβάλλει την εισφορά υπέρ κλάδου ανεργίας, που προβλέπεται από την παρ. 1 του άρθρου 32 του Ν.Δ. 2961/1954, όπως έχει τροποποιηθεί με την παρ. 6 του άρθρου 44 του Ν. 2084/1992 και την παρ. 9 του άρθρου 44 του παρόντος νόμου».
Σε εφαρμογή της ως άνω διάταξης εκδόθηκε η αριθμ. 2/57654/0022/22.8.2011 (ΦΕΚ 1853 Β΄/2011) Κοινή Απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών και του Υπουργού Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης. Οδηγίες εφαρμογής της διάταξης, αλλά και της ΚΥΑ, δόθηκαν με την αριθμ. 2/61158/0022/29.8.2011 (ΑΔΑ: 4ΑΜ3Η-9ΛΛ) Εγκύκλιο του ΓΛΚ.
Συνεχώς όλα τα τελευταία χρόνια και μέχρι σήμερα, γινόμαστε αποδέκτες πολλαπλών επιστολών τόσο θεσμικών φορέων εκπροσώπησης όσο και μεμονωμένων εργαζομένων στη Δημόσια Διοίκηση, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, στην Αστυνομία κ.ο.κ., με αναλυτική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας κατάργησης. Όπως εκτενώς μας περιγράφουν, η εισαγωγή αυτής της εισφοράς είχε συνδεθεί με την υψηλή ανεργία της κρίσης, κατά συνέπεια οι αριθμοί περί μείωσης της ανεργίας συνηγορούν υπέρ της κατάργησης της εισφοράς. Στερείται δε κάθε ίχνους ανταποδοτικότητας προς όφελος των Δημοσίων Υπαλλήλων που υποχρεωτικά τόσα χρόνια έχουν πληρώσει χιλιάδες ευρώ ο καθένας.
Το θέμα, ως γνωστόν, έχει αναδειχθεί στη Βουλή επανειλημμένως, από την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, καθώς και από άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα, με την Κυβέρνηση τόσα χρόνια να περιορίζεται σε τυποποιημένες γενικόλογες απαντήσεις που περιγράφουν το θεσμικό πλαίσιο, χωρίς να αποκαλύπτει τις προθέσεις της για τη μείωση, κατάργηση ή διαιώνιση αυτής της άδικης επιβάρυνσης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη συζήτηση δεν γίνεται θεωρητικά και αόριστα, αλλά με πλήρη κοστολόγηση. Τούτο διότι, σύμφωνα με το αριθμ. 161952/4.11.2024 έγγραφο του Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, κ. Πετραλιά, «τα έσοδα από την ειδική εισφορά αλληλεγγύης για την καταπολέμηση της ανεργίας καταγράφονται διακριτά στον Αναλυτικό Λογαριασμό Εσόδου (Α.Λ.Ε.) 1150106001 του Κρατικού Προϋπολογισμού και για το οικονομικό έτος 2023 ανήλθαν σε ποσό (μετά μείωσης επιστροφών) ύψους 258.924.072,83 ευρώ».
Δεδομένου ότι, όπως είχε επισημάνει η ΑΔΕΔΥ στην από 7.2.2025 Ανακοίνωσή της, ο μέσος μισθός των Δημοσίων Υπαλλήλων στην Ελλάδα από πλευράς αγοραστικής δύναμης, σύμφωνα με τη Eurostat, βρίσκεται στην τελευταία θέση των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεδομένου του πολύπλευρου κόστους ζωής που έχει εκτοξευθεί, συμπεριλαμβανομένου του κόστους στέγασης που οδηγεί σε αδιέξοδο ιδίως τους εργαζομένους, οι οποίοι καλούνται να αναλάβουν υπηρεσία μακριά από τον τόπο τους και την οικογένειά τους.
Δεδομένων των ολοκληρωμένων προτάσεων που έχουμε επεξεργαστεί, με αφετηρία κατ’ αρχάς την επαναφορά του 13ου μισθού, για θωράκιση της αξιοπρέπειας όλων όσοι καθημερινά υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και προσφέρουν στις τοπικές κοινωνίες, συχνά υπό αντίξοες συνθήκες υποστελέχωσης, ανεπαρκούς χρηματοδότησης, ελλιπούς εξοπλισμού και παλαιωμένων υλικοτεχνικών υποδομών.
Δεδομένου ότι άλλες “μνημονιακές” εισφορές / κρατήσεις, ακόμα και του ίδιου νόμου 3986/2011, με την πάροδο των ετών λελογισμένα καταργήθηκαν, παρέμεινε όμως -χωρίς καμία αιτιολόγηση- το συγκεκριμένο αναχρονιστικό βάρος ειδικά για το Δημόσιο Τομέα.
Δεδομένων των δεσμεύσεων της Χώρας στο πλαίσιο των δημοσιονομικών κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1) Ποιες είναι οι ξεκάθαρες προθέσεις της Κυβέρνησης για την “ειδική εισφορά αλληλεγγύης” 2% που επιβαρύνει τους εργαζομένους στο Δημόσιο Τομέα; Σκοπεύετε τουλάχιστον να τη μειώσετε σταδιακά έως την τελική κατάργησή της;
2) Ποιος είναι ο απολογισμός εφαρμογής της συγκεκριμένης εισφοράς κατά τα χρόνια διακυβέρνησής σας; Ειδικότερα, για κάθε έτος από το 2019 έως και το 2025:
- α) Σε τι ύψος ανήλθαν τα ετήσια έσοδα;
- β) Πως αποδεικνύεται ότι πράγματι υπηρετήθηκε ο σκοπός του νομοθέτη του 2011, δηλαδή όντως αυτά τα έσοδα αξιοποιήθηκαν έμπρακτα «για την καταπολέμηση της ανεργίας»;
- γ) Πως τεκμηριώνεται ότι συγκεκριμένες δράσεις «για την καταπολέμηση της ανεργίας» δεν θα είχαν υλοποιηθεί, εάν αυτά τα χρήματα δεν είχαν παρακρατηθεί από τις τσέπες των δημοσίων υπαλλήλων;
Ο Ερωτών Βουλευτής
Κουκουλόπουλος Παρασκευάς (Πάρις)
