Βαριά η θλίψη που βιώνει η κοινωνία της Κοζάνης μετά την τραγική, παρότι αναμενόμενη, είδηση του φευγιού του αγαπημένου μας Παναγιώτη Δημόπουλου, στα μισά της εγκόσμιας διαδρομής του.
Νιώθουμε πιο οδυνηρή αυτή την απώλεια, γιατί η πόλη μας χάνει άκαιρα ένα σπουδαίο φορτίο γνώσης, μουσικής παιδείας, βαθιάς καλλιτεχνικής επάρκειας και πολιτισμού.
Από όπου κι αν πέρασε, άφησε το άρωμα του πολιτιστικού του περιεχομένου, στη μουσική εκπαίδευση, στην αυτοδιοίκηση, στην Δημοτική μας Βιβλιοθήκη που την έκανε σπίτι του για να την παραδώσει στις νεότερες γενιές, γνωρίζοντας τον ατελείωτο πλούτο της.
Θα θυμόμαστε με θαυμασμό, σε μια από τις πρώτες θερινές μας προβολές, να πέφτουν βροχή οι παρτιτούρες γύρω από το πιάνο, καθώς συνόδευε με απαράμιλλης έμπνευσης σύνθεσή του, ταινία του βωβού κινηματογράφου.
Θέλουμε να μοιραστούμε το πένθος αυτής της δυσβάσταχτης απώλειας με τη γυναίκα του και τα παιδιά του αλλά και με τον Δημήτρη, τον Λεωνίδα, τον Νικολό, την Κατερίνα και όλους τους συγγενείς.
ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ ΣΤΟ ΦΩΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
