Απάντηση του πρώην προέδρου του ΣΕΦΠΕ ΔΜ κου Ζυγούρη Φώτη στις δηλώσεις του
Υφυπουργού για τα κοινά αιτήματα της Κοζάνης και της Φλώρινας. Τα στοιχεία, οι υπολογισμοί
και οι πηγές βρίσκονται στο αναλυτικό υπόμνημα που δημοσιεύεται μαζί.
«Έξι χρόνια στο περίμενε», έγραψαν στις 12 Οκτωβρίου ο Οικονομικός Ταχυδρόμος και το Energypress για
τις ενεργειακές κοινότητες της Δυτικής Μακεδονίας. Ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Νίκος
Τσάφος απάντησε με τέσσερις φράσεις: ότι «υπάρχουν πάρα πολλά αιτήματα στον ΑΔΜΗΕ που
αναμένουν αξιολόγηση», ότι «ως γενική αρχή» το Υπουργείο έχει «περιορίσει τις λειτουργικές ενισχύσεις
σε νέους σταθμούς ΑΠΕ», ότι «στην παρούσα φάση» οι Διαχειριστές εστιάζουν στην αποθήκευση και ότι
η κυβέρνηση «παίρνει πάρα πολλά μέτρα» για την περιοχή. Τέσσερις φράσεις και καμία ημερομηνία.
Μετά από πέντε και πλέον χρόνια, η μόνη λέξη που δεν ειπώθηκε είναι η μόνη που μας ενδιαφέρει: πότε.
Πίσω από τα κοινά αιτήματα των Υποομάδων Γ2 και Γ4 βρίσκονται πάνω από 1.000 οικογένειες, μέλη
ενεργειακών κοινοτήτων, ιδιοκτήτες και μέτοχοι δεκάδων μικρών επιχειρήσεων και ώριμα έργα σχεδόν
μισού δισεκατομμυρίου. Αρκεί μόνο να αναφερθεί ότι σε ένα μόνο κοινό αίτημα της κατηγορίας Γ4 που
εκπροσωπεί ο κος Ζυγούρης συμμετέχουν 17 ενεργειακές κοινότητες και 110 εταιρείες και ατομικές
επιχειρήσεις και συνάμα 270 οικογένειες ως μέλη των ενεργειακών κοινοτήτων και των επιχειρήσεων.
Κάθε αριθμός που ακολουθεί τεκμηριώνεται με πηγή στο αναλυτικό υπόμνημα.
«Πάρα πολλά αιτήματα»; Τη σειρά την έγραψε το Υπουργείο σας
Μέχρι τον Αύγουστο του 2022 η σειρά είχε έναν κανόνα, απλό και δίκαιο: όποιος ωρίμαζε πρώτος το έργο
του και κατέθετε πλήρη φάκελο, έπαιρνε πρώτος όρους σύνδεσης. Τα κοινά αιτήματα της Κοζάνης και της
Φλώρινας ήταν πλήρη από το 2021, άρα ήταν η σειρά μας. Τότε το Υπουργείο άλλαξε τον κανόνα. Με
υπουργική απόφαση, που την ξανάλλαξε τον Ιανουάριο του 2023, αντικατέστησε τη χρονική σειρά με
κατηγορίες που όρισε το ίδιο. Η απόφαση επικαλείται τη Δίκαιη Μετάβαση και τις ενεργειακές κοινότητες,
και μετά τις στέλνει στην Ομάδα Γ, με περικοπή ισχύος 20%.
Μπροστά μας, στην Ομάδα Α, μπήκαν 1.500 MW έργων ενός κατόχου και συγκεκριμένων παικτών στη
Δυτική Μακεδονία και 500 MW της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη με μηδενική περικοπή. Στην Ομάδα Β μπήκαν οι
διμερείς συμβάσεις, με όριο που ανέβηκε το 2023 από 1.500 σε 4.000 MW για να χωρέσουν οι ίδιοι
τέσσερις-πέντε όμιλοι, που υπογράφουν ουσιαστικά με τον εαυτό τους. Ακόμη νωρίτερα, τη νύχτα της 9ης
Δεκεμβρίου 2021, η Βουλή ξαναέγραψε το άρθρο 156 του ν. 4759/2020: ό,τι εγκαθίσταται στα λιγνιτικά
πεδία της ΔΕΗ παίρνει και όρους σύνδεσης «κατ’ απόλυτη προτεραιότητα». Δεκαεννέα ημέρες αργότερα,
στις 28 Δεκεμβρίου, δεσμεύτηκε χώρος 2 GW για τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες. Η κοινοπραξία της με τη RWE
ανέπτυξε τα 940 MWp της «εντός ενός έτους», και τα πάρκα της ΔΕΗ και της κοινοπραξίας πήραν €409,7
εκατ. δάνεια του Ταμείου Ανάκαμψης με επιτόκιο έως 1%. Τα δικά μας, χωρίς όρους σύνδεσης, δεν
μπορούσαν καν να υποβάλουν φάκελο.
Για τα 2 GW αρκούσε μία νύχτα. Εμείς μετράμε 1.749 νύχτες και καμία Οριστική Προσφορά Σύνδεσης.
Από τα 4,3 GW που πήραν όρους σύνδεσης στην Κοζάνη και τη Φλώρινα από το 2021, η ΔΕΗ ελέγχει ή
συμμετέχει στα 3,1 GW, πάνω από το 70%. Τα 2 GW είναι δικά της, μόνης της ή με τη γερμανική RWE, και
σχεδόν όλα πήραν όρους μέσα σε έναν χρόνο από την περιβαλλοντική τους μελέτη. Τα άλλα 1,1 GW, που
ΣΕΦΠΕ ΔΜ | Απάντηση στον Υφυπουργό ΠΕΝ | 2 η ΔΕΗ ανέπτυξε με τη Motor Oil και ωρίμασαν μετά από εμάς, πήραν όρους μπροστά μας μέσα από τις Ομάδες Α και Β. Εμείς μετράμε πέντε χρόνια.
Από εκεί και πέρα η ιστορία παίζεται σε επανάληψη. Ήρθαν με νόμο τα έργα «απόλυτης προτεραιότητας»,
μετά ο χώρος για τα υπεράκτια αιολικά, και τώρα θυμηθήκατε τις μπαταρίες, που σας παρακαλάμε από
το 2024 να μας αφήσετε να προσθέσουμε σε έργα εν λειτουργία. Κάθε φορά που φτάναμε στο γκισέ,
κάποιος περνούσε μπροστά με υπουργική υπογραφή. Η σειρά προτεραιότητας είναι κινητός τερματισμός
και οι κανόνες αλλάζουν κατά το δοκούν, με μία μόνο σταθερά: στο τέλος χάνουν οι μικροί. Η ίδια
απόφαση γράφει μάλιστα ότι τα όρια των υποομάδων «δεν γεννούν υποχρέωση» χορήγησης όρων,
δηλαδή ότι μπορούμε να περιμένουμε για πάντα. Ή, ακόμη καλύτερα, να λήξουν οι ταρίφες και να
ακούσουμε «συγγνώμη, καθυστερήσαμε, μπείτε στη σειρά για το νέο πλαίσιο, δίπλα στους ισολογισμούς
των μεγάλων».
Το Υπουργείο σας το ονομάζει «σειρά που ορίζει το εθνικό πλαίσιο». Στη Δυτική Μακεδονία το λέμε
εμπαιγμό. Κύριε Υφυπουργέ, ό,τι έγραψε το Υπουργείο σας με υπουργική απόφαση διορθώνεται με μία
ΚΥΑ. Αρκεί να το θέλετε.
«Περιορίσαμε τις λειτουργικές ενισχύσεις». Μόνο για εμάς
Τα έργα μας έχουν αιτήσεις από το 2021, και τον Δεκέμβριο του 2025 η ίδια κυβέρνηση διατήρησε με νόμο
την τιμή αναφοράς τους, στην τέταρτη κατά σειρά παράταση. Αν η «γενική αρχή» ίσχυε για εμάς, γιατί
ψηφίσατε το αντίθετο πριν από δέκα μήνες;
Και ποια γενική αρχή; Τον Ιούνιο το ΥΠΕΝ έστειλε στην Κομισιόν νέο σχήμα πολλών GW με εγγυημένο
έσοδο μέσω αμφίδρομων συμβάσεων. Κατά τα δημοσιεύματα, ο νικητής παίρνει μαζί ταρίφα και σύνδεση,
τα φωτοβολταϊκά μπαίνουν μόνο με μπαταρία και οι εγγυητικές ευνοούν τους ισχυρούς. Το Υπουργείο δεν
έχει λοιπόν τίποτα με τις ταρίφες. Απλώς τις σχεδιάζει για άλλους. Και μη μας πείτε να «πάμε στον
διαγωνισμό, για να βγει η τιμή από την αγορά». Η τιμή μας βγήκε ήδη από την αγορά: προέκυψε το 2020
από τα αποτελέσματα των διαγωνισμών της ΡΑΕ, με κανόνα που έγραψε η δική σας υπουργική απόφαση.
Ο νέος διαγωνισμός θα σήμαινε δύο χρόνια ακόμη μισθώματα, εγγυητικές και τόκους, για να βρεθούμε
απέναντι σε ισολογισμούς ομίλων. Για τον μικρό επενδυτή θα ήταν η χαριστική βολή, με τη σφραγίδα της
διαφάνειας.
Για τον καταναλωτή, η ΣΕΔΠ είναι ασφάλιστρο: ό,τι πληρώνει η αγορά πάνω από την ταρίφα επιστρέφει
στον Ειδικό Λογαριασμό ΑΠΕ. Τα φωτοβολταϊκά με ΣΕΔΠ επέστρεψαν ήδη καθαρά €328 εκατ. το 2021-
2024. Το 2022 ο λογαριασμός αυτός έδωσε €1,1 δισ. για τη στήριξη των λογαριασμών ρεύματος με δύο
υπουργικές αποφάσεις, χωρίς δικαστήρια, ενώ για τα υπόλοιπα €1,78 δισ. χρειάστηκε έκτακτος νόμος.
Από τους μεγάλους παραγωγούς χωρίς σύμβαση, η έκτακτη εισφορά απέδωσε €374 εκατ., ενώ η ΡΑΕ είχε
εκτιμήσει αρχικά τα υπερέσοδα μόνο του πρώτου εξαμήνου σε €927 εκατ., και η υπόθεση κατέληξε στο
ΣτΕ. Κατά μέσο όρο από το 2021, κάθε 1 GW με ΣΕΔΠ θα είχε επιστρέψει περίπου €60 εκατ. τον χρόνο, και
€280 εκατ. μόνο το 2022. Η ίδια ασφάλεια από τράπεζα θα κόστιζε €250 εκατ. σε μετρητά. Το Δημόσιο την
παίρνει χωρίς προκαταβολή, και επειδή η ταρίφα δεν τιμαριθμοποιείται, ο πληθωρισμός του χαρίζει άλλα
€220 εκατ. ανά GW. Αν δεν ξανάρθει καμία κρίση σε είκοσι χρόνια, πληρώνει κατά μέσο όρο περίπου €11
εκατ. τον χρόνο ανά GW. Κάθε ασφαλιστής και κάθε νοικοκύρης θα το έλεγε ευκαιρία. Στο ΥΠΕΝ το λένε
επιβάρυνση. Είστε σίγουροι ότι τα επόμενα είκοσι χρόνια δεν θα έχουμε ούτε ένα ακόμη έτος σαν το 2022;
Αλλά αφού δεν θα είστε εσείς εκεί, τι σημασία έχει. Ας τα βρει ο επόμενος.
Τον Ιούλιο είπατε ότι, αν βιαζόσασταν με τις μπαταρίες, «θα τις χρυσοπληρώναμε (όπως τα Φ/Β πριν 15
χρόνια)». Για τις μονόδρομες ταρίφες του 2010, πολλαπλάσιες των σημερινών, έχετε δίκιο. Οι δικές μας
είναι αμφίδρομες και ορίστηκαν το 2020 από τους διαγωνισμούς σας. Από τότε ο πληθωρισμός ανέβηκε
29%, το δάνειο για ένα μικρό έργο ακρίβυνε από 4% σε 5,2%, και ήρθαν περικοπές, αρνητικές τιμές και
κόστος εξισορρόπησης που το 2020 δεν υπήρχαν. Τα πάνελ φτήνυναν, αλλά ο πληθωρισμός στην
κατασκευή έφαγε σχεδόν όλη τη διαφορά. Ένα έργο 1 MW που στα €68,9 απέδιδε το 2020 περίπου 9%,
σήμερα αποδίδει περίπου 5,6%, κάτω από το 7,4-8% που η ίδια η Ελλάδα δήλωσε στην Κομισιόν ως εύλογη
απόδοση για τις ταρίφες της. Για να δίνει ό,τι έδινε τότε, θα έπρεπε να είναι περίπου €86. Αυτό το λέτε
χρυσάφι; Εμείς το λέμε μπρούντζο που ξεθωριάζει κάθε χρόνο. Και αν θέλετε διαγωνισμό για να βγει
φθηνότερα, τα δικά σας νούμερα λένε ότι θα βγει ακριβότερα.
Στο μεταξύ η Ευρώπη κάνει από το 2027 υποχρεωτική την αμφίδρομη σύμβαση για κάθε νέα στήριξη σε
αιολικά και φωτοβολταϊκά (άρθρο 19δ του Κανονισμού 2019/943), γιατί ρίχνει το κόστος κεφαλαίου και
προστατεύει τον καταναλωτή. Η Ευρώπη γυρίζει στις ταρίφες που η Ελλάδα είχε πρώτη, και το ΥΠΕΝ τις
βρίσκει ξαφνικά κουραστικές. Μάλλον μόνο τις δικές μας.
«Στην παρούσα φάση, αποθήκευση». Οι μπαταρίες θα έχουν μπει πριν από εμάς
Η πρώτη αυτόνομη μπαταρία μπήκε σε λειτουργία την 1η Απριλίου 2026 και τον Ιούλιο λειτουργούσαν
περίπου 630 MW. Η «παρούσα φάση» άργησε, και την καθυστέρηση την πληρώνουν όσοι παράγουν το
μεσημέρι. Τα δικά μας έργα συνδέονται μέσω νέων Κέντρων Υπερυψηλής Τάσης, που θέλουν κατά μέσο
όρο 30 έως 36 μήνες. Αν πάρουμε όρους σήμερα, θα ηλεκτριστούμε μετά το 2029, όταν κατά τον δικό σας
σχεδιασμό θα λειτουργούν 3 έως 7 GW μπαταριών. Στο σημερινό μεσημεριανό πλεόνασμα δεν θα
προσθέσουμε ούτε μία MWh.
Και όταν ανοίξατε παράθυρο απόλυτης προτεραιότητας για μπαταρίες δίπλα σε έργα ΑΠΕ, με το άρθρο 57
του ν. 5325/2026, ζητήσατε Οριστική Προσφορά Σύνδεσης και το κλείσατε στις 31 Ιουλίου. Μας
αποκλείσατε από την αποθήκευση επειδή δεν μας δώσατε όρους, και τώρα δεν μας δίνετε όρους επειδή
προηγείται η αποθήκευση. Ο φαύλος κύκλος έχει υπογραφή.
Οι νέες μπαταρίες, λέτε, θα μπαίνουν με όρους αγοράς, δηλαδή για όποιον έχει ισολογισμό, όπως η
Metlen και ο ΗΡΩΝ. Οι μικρομεσαίοι αποκλείονται από τον ίδιο τον σχεδιασμό. Εμείς προτείνουμε δρόμο
που δεν θέλει ούτε ένα ευρώ νέας λειτουργικής ενίσχυσης: η ταρίφα του φωτοβολταϊκού μένει ως έχει και
η μπαταρία μπαίνει δίπλα, ως χωριστός σταθμός, με την επενδυτική ενίσχυση που επιτρέπει ήδη ο Γενικός
Απαλλακτικός Κανονισμός. Ως επιλογή, ναι. Ως προϋπόθεση για τους όρους σύνδεσης, θα ήταν η πέμπτη
παράταση με άλλο όνομα. Σε συλλογικά έργα με εκατοντάδες μετόχους θα ήταν και αυτοκτονικό, γιατί
όσοι δεν μπορούν να βάλουν τα επιπλέον κεφάλαια θα μπλοκάρουν ολόκληρο το κοινό αίτημα
«Πάρα πολλά μέτρα». Η Δυτική Μακεδονία δεν είναι η ΔΕΗ
Ποια μέτρα; Τηλεθέρμανση, αντλίες θερμότητας, θερμοσίφωνες. Η περιοχή που ζέστανε και φώτισε τη
χώρα για εξήντα χρόνια παίρνει για αντάλλαγμα επιδότηση για αντλία θερμότητας. Από το περίπου €1 δισ.
της ρήτρας διαφυγής για την ενέργεια, που ενέκρινε η Κομισιόν στις 9 Οκτωβρίου, €50 εκατ. πάνε σε
αντλίες θερμότητας, θερμοσίφωνες και οικιακά φωτοβολταϊκά για 10.000 νοικοκυριά, και τα μοιράζεται η
Δυτική Μακεδονία με τη Μεγαλόπολη. Μαζί με τα €12,1 εκατ. του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης, η περιοχή
μας παίρνει λιγότερα από €62 εκατ. Τα κοινά αιτήματα φέρνουν ιδιωτικές επενδύσεις πάνω από οκτώ
φορές μεγαλύτερες και από το κράτος ζητούν μόνο μία υπογραφή. Επιδότηση για θερμοσίφωνα και
επίδομα θέρμανσης παίρνει όλη η χώρα. Για τη Δυτική Μακεδονία περιμένουμε ακόμη το πρώτο μέτρο
που δεν μοιάζει με φιλοδώρημα.
Σε είκοσι χρόνια ταρίφας τα έργα θα εισπράξουν περίπου €1,5 δισ. Επειδή ανήκουν σε ντόπιους, περίπου
τα μισά μένουν στον τόπο σε μερίσματα, υπεραξίες, μισθώματα και τέλη, και μαζί με την κατασκευή
φτάνουν τα €0,8 δισ. Με συντηρητικό πολλαπλασιαστή 1,5, χαμηλότερο από τον εθνικό, το αποτύπωμα
στην τοπική οικονομία ξεπερνά τα €1,2 δισ., περίπου €60 εκατ. τον χρόνο: όσο όλα τα οικιακά
προγράμματα για την περιοχή μαζί, κάθε χρόνο για είκοσι χρόνια. Αν τα ίδια έργα τα χτίσει ένας όμιλος,
στον τόπο θα μείνει περίπου το ένα τρίτο και τα υπόλοιπα θα γίνουν μερίσματα αλλού. Και αυτό είναι
συντηρητικό: μελέτες στη Σκωτία και στη Γερμανία βρίσκουν ότι η τοπική ιδιοκτησία αφήνει στον τόπο
πέντε έως οκτώ φορές περισσότερα από την ιδιοκτησία μιας μεγάλης εταιρείας.
Από τα €1,61 δισ. του Προγράμματος Δίκαιης Μετάβασης έχει απορροφηθεί μόλις το 9,36%. Η ΔΕΗ είναι
πλέον εισηγμένη με ιδιώτες μετόχους στην πλειοψηφία, και τα μερίσματά της καταλήγουν σε μεγάλο
βαθμό σε θεσμικά χαρτοφυλάκια του εξωτερικού. Μη βαφτίζετε «δίκαιη μετάβαση» ένα μοντέλο όπου η
γη και ο ήλιος είναι της Δυτικής Μακεδονίας και ο πολλαπλασιαστής κάποιων άλλων.
Το αίτημά μας δεν κοστίζει ούτε ένα ευρώ και θα ήταν η πρώτη πραγματική εφαρμογή της Οριζόντιας
Ρήτρας Δίκαιης Μετάβασης που ψήφισε φέτος η κυβέρνησή σας (άρθρο 134 του ν. 5317/2026). Στο δίκαιο
αυτό αίτημα των μελών των ενεργειακών κοινοτήτων συμπαραστέκονται ο Περιφερειάρχης κ. Γιώργος
Αμανατίδης, οι βουλευτές της περιοχής και η αντιπολίτευση. Από τα «πάρα πολλά μέτρα» λείπει ακριβώς
το φθηνότερο και παράλληλα αυτό που αγοράζει και προστασία στην επόμενη κρίση.
Η ελεύθερη αγορά των λίγων
Ο μικρός επενδυτής δεν έχει ισολογισμό ομίλου ούτε δικούς του πελάτες λιανικής. Χτίζει με δάνειο, και η
τράπεζα δανείζει πάνω σε συμβατικό έσοδο. Χωρίς ταρίφα, με τις μπαταρίες χρόνια πίσω από τα πάνελ,
ένα φωτοβολταϊκό εισέπραξε περίπου €58/MWh το 2025 και €27 τον Απρίλιο του 2026, ενώ οι περικοπές
πάνε από 2 TWh πέρσι σε 3,3-3,7 TWh φέτος. Με τέτοια έσοδα δεν βγαίνουν ούτε οι δόσεις. Δείξτε μας
μία τράπεζα που δανείζει ενεργειακή κοινότητα πάνω σε αυτό το προφίλ, και αποσύρουμε κάθε λέξη.
«Δεν χρειαζόμαστε άλλα φωτοβολταϊκά», θα πει κάποιος. Ο στόχος του ΕΣΕΚ για το 2030 έχει πρακτικά
καλυφθεί, περίπου 14 GW έχουν ήδη όρους, τα περισσότερα σε μεγάλους σταθμούς και κανένα στα κοινά
αιτήματα της Κοζάνης και της Φλώρινας, και ο κλάδος βλέπει 20 GW το 2030. Τα φωτοβολταϊκά θα μπουν.
Το ερώτημα είναι ποιανού θα είναι, και πότε έρχεται επιτέλους η σειρά των δικών μας.
Ελεύθερη αγορά και επιχειρηματικό ρίσκο, λοιπόν, ή επιλογή συγκέντρωσης στους λίγους, που με τις δικές
τους μπαταρίες θα πετάξουν έξω τους μικρούς και θα βγάλουν ξανά υπερκέρδη με την ευλογία του ΥΠΕΝ;
Στραβά μάτια, ολιγωρία ή επιλογή;
Τέσσερις παρατάσεις, καμία λύση
Ετήσιες παρατάσεις από το 2022, τέσσερις στη σειρά, αλλεπάλληλες εξαγγελίες και μία Ρήτρα Δίκαιης
Μετάβασης, κάθε φορά με την ίδια υπόσχεση: τα έργα σας θα γίνουν. Πάνω σε αυτήν πληρώνουμε χρόνια
τώρα μισθώματα, μελέτες, λογιστές, τέλη επιτηδεύματος και εγγυητικές, με κεφάλαια δεσμευμένα που
θα μπορούσαν να αποδίδουν αλλού. Ή μας εμπαίζατε τότε, και κάθε φορά που δίνατε μια παράταση, ή
μας χρωστάτε επιτέλους την οριστική λύση. Τρίτος δρόμος, με πέμπτη παράταση και νέα επιτροπή, δεν
ΣΕΦΠΕ ΔΜ | Απάντηση στον Υφυπουργό ΠΕΝ | 5
υπάρχει. Καμία πολιτεία δεν μπορεί να ζητά από τους πολίτες της να επενδύσουν στις υποσχέσεις της και
μετά να τους χρεώνει την ευπιστία τους.
Και η Δυτική Μακεδονία δεν ξεχνά. Η εμπιστοσύνη των ντόπιων επενδυτών στην κυβέρνηση έχει κλονιστεί,
και πολλοί νιώθουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας στον ίδιο τους τον τόπο.
Τι ζητάμε, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου
Η παγωμένη τιμή αναφοράς λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2026. Αν ως τότε δεν υπάρξει ρύθμιση, η ταρίφα θα
χαθεί μόνο επειδή το κράτος δεν εξέδωσε όρους σύνδεσης. Ζητάμε:
1. Οριστικές Προσφορές Σύνδεσης για τα κοινά αιτήματα των Γ2 και Γ4 μέσα σε τρεις μήνες.
2. Κατοχύρωση της τιμής αναφοράς ανεξάρτητα από το πότε θα ηλεκτριστεί το έργο.
3. Δήλωση Ετοιμότητας μέσα σε 30 μήνες από τη σύμβαση σύνδεσης, όσο χρειάζεται κατά μέσο όρο
ένα νέο ΚΥΤ.
4. Υβριδοποίηση με μπαταρία ως επιλογή, ποτέ ως προϋπόθεση.
Κόστος για τον προϋπολογισμό: μηδέν. Εργαλείο: μία ΚΥΑ και μία διάταξη.
Ή μήπως αυτός είναι ο σκοπός;
Κύριε Τσάφο, τεχνική δικαιολογία δεν έμεινε καμία. Μένει μία εξήγηση, που τη διατυπώνουμε ως
ερώτηση γιατί ελπίζουμε να κάνουμε λάθος. Μήπως ο σκοπός είναι να κουραστούμε, να πουλήσουμε ή
να εγκαταλείψουμε τα έργα μας; Αν ναι, η μέθοδος δουλεύει: οι αναγκαστικές πωλήσεις σε τιμές
απελπισίας έχουν ήδη αρχίσει. Μήπως η «δίκαιη μετάβαση» σχεδιάζεται τελικά για τα θεσμικά
χαρτοφυλάκια στη Φρανκφούρτη και στο Λονδίνο, και η περιοχή που έδωσε τον λιγνίτη της και πλήρωσε
με την υγεία της θα κρατήσει μόνο τη θέα στα πάνελ;
Αν κάνουμε λάθος, η διάψευση είναι απλή και κοστίζει μία υπογραφή. Εκδώστε τους όρους σύνδεσης.
2. ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΣΕ ΤΣΑΦΟ ΦΒ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Ο πρώην πρόεδρος του
Συνδέσμου Επενδυτών Φωτοβολταϊκών Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας
(ΣΕΦΠΕ ΔΜ)
Ζυγούρης Αθ. Φώτης
