Αφορμή για το παρόν κείμενο πήρα από τη δημοσίευση στην “Καθημερινή” φ.14/12/2025» του άρθρου του πάντα επίκαιρου Πάσχου Μανδραβέλη με τίτλο «Τα ανομολόγητα αμαρτήματα». Στο εν λόγω άρθρο γίνεται αναφορά στο βιβλίο για την «Ιθάκη» του κ. Αλέξη Τσίπρα. Τίθεται στο άρθρο το ερώτημα αν είναι άδικη η κριτική σχετικά με το αν κάνει ο πρώην πρωθυπουργός αυτοκριτική στο βιβλίο. Η δική μου άποψη (σχετική) είναι ότι δεν κάνει αυτοκριτική. Είναι όμως ο μόνος που δεν έκανε αυτοκριτική; Aνατρέχοντας διαχρονικά σε όλους τους Πρωθυπουργούς κατά την άποψη μου δεν έγινε αυτοκριτική σχεδόν από κανέναν. Το καλύτερο, το πιο ωφέλιμο βιβλίο από όλους τους διατελέσαντες πρωθυπουργούς θα ήταν ένα βιβλίο με τίτλο «Τα λάθη μου». Τα θετικά στοιχεία «του τί έκανα, τί πέτυχα» του κάθε πρωθυπουργού στη διακυβέρνηση του είναι γνωστά στο λαό. Όταν αναφέρονται από τους ίδιους μειώνεται η αξία τους. Δεν αμφισβητείται π.χ. η προσφορά στην πατρίδα των μετεμφυλιακών πρωθυπουργών. Όμως ήταν λάθος η μη σύνταξη του κτηματολογίου (τότε ήταν εύκολο λόγω μη καταπάτησης δημοσίων εκτάσεων και ανάγκης δικαστικής επίλυσης διαφορών, τώρα δεν είναι).Αν είχε συνταχθεί θα «ζούσαν» σχεδόν όλα τα ρέματα στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, δεν θα υπήρχε ούτε ένα αυθαίρετο, δεν θα υπήρχε ΟΠΕΚΕΠΕ κ.λπ., κ.λπ.
Δεν χρειαζόταν π.χ. να αναφερθεί από τον Σημίτη η μεγίστη επιτυχία της ένταξης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όμως χρειαζόταν η αναφορά στο γιατί δεν έγινε η μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό. Δεν χρειάζεται π.χ. να αναφερθεί από τον κ. Κώστα Καραμανλή η επιτυχημένη συμφωνία με την Cosco, όμως χρειάζεται η αναφορά στην οικονομική πολιτική, που κατά την άποψη μου, ήταν η κύρια αιτία της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων. Δεν χρειάζεται π.χ. να αναφερθεί ο πρωθυπουργός ο κος Μητσοτάκης για την εξωτερική πολιτική, που κατά την γνώμη μου, είναι η πρέπουσα, όμως χρειάζεται να αναφερθεί σε άλλα π.χ. ΟΠΕΚΕΠΕ, μετακλητοί υπάλληλοι(αλήθεια τι χρειάζονται;).
H δημοσίευση του βιβλίου με τα λάθη θα βοηθήσει γενικότερα την πατρίδα μας με τελικό σκοπό την αποφυγή τους από τον επόμενο πρωθυπουργό. Βέβαια υποθέτω, για να απαλλαγούν έστω λίγο, πολύ λίγο, οι δικοί μας άνθρωποι της εξουσίας, τέτοιο βιβλίο μάλλον δεν γράφτηκε σε παγκόσμιο επίπεδο. Φαντάζεται κανείς βιβλίο των Πούτιν, Τράμπ κι άλλων μεγάλων του παρελθόντος και του παρόντος με τίτλο «Τα λάθη μου»; Θα ήταν αλλιώς η ανθρωπότητα. Όμως «τί ζητάω τί ζητάω;» που έλεγε και ο μέγας Σαββόπουλος σε ένα τραγούδι του.
ΘΑΝΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ
ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Ε.Μ.Π.
