Την Παρασκευή, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Μακεδονίας, πραγματοποιήθηκε μια ιδιαίτερα σημαντική συζήτηση για το επερχόμενο κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων, αλλά και για το μέλλον των εργαζομένων της περιοχής μας.
Το θέμα αυτό δεν είναι απλώς μια πολιτική συζήτηση. Είναι ένα ζήτημα ευθύνης απέναντι στους ανθρώπους που εργάστηκαν μια ζωή στα ορυχεία και στις μονάδες της ΔΕΗ, απέναντι στις οικογένειες που στήριξαν την τοπική οικονομία και απέναντι σε μια ολόκληρη περιοχή που επί δεκαετίες έδωσε ενέργεια σε όλη την Ελλάδα.
Πίστευα πάντα και συνεχίζω να πιστεύω ότι η μετάβαση στη νέα εποχή την οποία όλοι ευαγγελίζονται σήμερα, δεν μπορεί να γίνει με βιασύνη και χωρίς σχέδιο όπως ακριβώς ανακοινώθηκε το 2019.
Και ο κόσμος θυμάται πολύ καλά τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις και τις προειδοποιήσεις που είχαμε διατυπώσει τότε, μέσα από τους θεσμικούς ρόλους που κατείχαμε, στην ίδια ακριβώς αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου με γνώμονα πάντα την ευθύνη απέναντι στον τόπο μας και την κοινωνία.
Απεναντίας, η μετάβαση έπρεπε να γίνει με προετοιμασία, με εξασφαλισμένες θέσεις εργασίας, με επενδύσεις και με πραγματική στήριξη της κοινωνίας.
Όχι αφήνοντας πίσω έναν τόπο να παλεύει μόνος του με την ανεργία και την αβεβαιότητα.
Για αυτούς ακριβώς τους λόγους είχαμε χαρακτηρίσει από την αρχή αυτήν τη διαδικασία ως «βίαιη απολιγνιτοποίηση», προβλέποντας δυστυχώς, τις δύσκολες συνέπειες που θα ακολουθούσαν για την περιοχή μας, την κοινωνία αλλά και την τοπική οικονομία.
Η παράταση της λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων για όσο χρειαστεί ώστε να υπάρξει μια ομαλή μετάβαση, είναι πλέον αναγκαία και επιτακτική λύση τόσο για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας όσο και κυρίως για να προστατευθούν οι εργαζόμενοι και να κρατηθεί ζωντανή η τοπική κοινωνία.
Η Δυτική Μακεδονία δεν μπορεί να πληρώσει μόνη της το κόστος μιας κεντρικής πολιτικής απόφασης που ελήφθη τόσο αιφνιδιαστικά. Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους νέους να μείνουν στον τόπο τους όταν δεν υπάρχουν δουλειές, προοπτική και ουσιαστική στήριξη.
Οφείλουμε, έστω και τώρα, να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, για την λογική σειρά των πραγμάτων η οποία θα έπρεπε να ήταν η εξής.
Πρώτα εξασφαλίζεις εργασία, προοπτική και ανάπτυξη και μετά ζητάς από μια κοινωνία να αλλάξει το παραγωγικό της μοντέλο.
Όλη αυτή η διαδικασία για να είναι δίκαιη και βιώσιμη, χρειάζεται σχέδιο, χρόνο και ουσιαστική στήριξη της κοινωνίας και όχι αποφάσεις που θα αφήνουν έναν ολόκληρο τόπο να αισθάνεται αβέβαιος για το αύριο.
Έστω και τώρα, την ύστατη στιγμή, η περιοχή μας αξίζει έναν ουσιαστικό επανασχεδιασμό της κεντρικής ενεργειακής πολιτικής, ώστε όλοι εμείς να μπορούμε να δούμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία.
Ηλίας Π. Κάτανας
π. Αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών, Υγείας – Πρόνοιας και Κοινωνικής Συνοχής
