Στον δρόμο μαθαίνεις πολλά. Μαθαίνεις την κούραση, τον καιρό, τις δυσκολίες, τα σκαλιά και τα βιαστικά βλέμματα. Μαθαίνεις όμως και το χαμόγελο, την καλοσύνη και εκείνες τις στιγμές που σου θυμίζουν γιατί αγαπάς αυτό που κάνεις.
Ο κλάδος του delivery δεν είναι απλώς μια δουλειά. Είναι καθημερινός αγώνας, ευθύνη και συνέπεια. Είναι άνθρωποι που βρίσκονται έξω όταν όλοι οι άλλοι είναι μέσα. Άνθρωποι που κουβαλούν όχι μόνο παραγγελίες, αλλά και επαγγελματισμό, σεβασμό και παρουσία, κάθε μέρα, σε κάθε πόρτα. Και μέσα σε όλες τις δυσκολίες, έρχεται καμιά φορά μια απλή κίνηση. Ένα φιλοδώρημα. Ένα “ευχαριστώ”. Μια ζεστή ματιά.
Μια στιγμή που μπορεί πραγματικά να αλλάξει όλη σου τη μέρα και να σου θυμίσει ότι η καλοσύνη υπάρχει ακόμη. Αυτό που μένει τελικά δεν είναι η κούραση… αλλά οι άνθρωποι. Εκείνοι που σε βλέπουν, σε εκτιμούν και σου δίνουν δύναμη να συνεχίζεις.
Μια τέτοια στιγμή είχε και ο Τάσος, ένας ντελιβεράς στην Κοζάνη που μετρά 13 πλέον χρόνια σε αυτό το επάγγελμα. Μια μικρή πράξη ευγνωμοσύνης από δύο μικρά κοριτσάκια όταν τους παρέδωσε το φαγητό τους. Δύο ζωγραφιές με ένα ευχαριστήριο μήνυμα!!!
Μάλιστα ο Τάσος μιλώντας στο kozanimedia μας ανέφερε χαρακτηριστικά “Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Καλλιρρόη και τη Φρειδερίκη και στους υπέροχους γονείς τους, που τους έδωσαν αξίες, ευγένεια και σεβασμό προς τον άνθρωπο που εργάζεται.. Συνεχίζουμε… με χαμόγελο, επαγγελματισμό και καρδιά.”


Δέσποινα Μπεσίρη



























Μάθε να γράφεις…..!!!!! Παρέδωσε…..
Πόσο νούμερο είσαι!!!!!!!! Διόρθωσες το λάθος και δεν έβαλες το σχόλιό μου!!!!!!!
Άθλιε!!!!!!!
1. Και το σχόλιο μπήκε.
2. Εδώ δεν είναι όπως σε άλλα sites
3. Αναλαμβάνω την ευθύνη, ως ιδιοκτήτης του Kozanimedia, για το ορθογραφικό λάθος της συναδέλφου που υπογράφει.
4. Ποιός είναι ο άθλιος λοιπόν;
Σε ποιον τα πουλάς? Αν δεν σου έστελνα το μέιλ δεν θα έβαζες τίποτα.
Και όλο αυτό το έκανα για να μάθεις να ξεφτιλίζεις τους υπόλοιπους όταν κάνουν κάποιο λάθος!!!!
Δεν είσαι τέλειος ούτε αλάνθαστος Παναγιωτάκη !!!!!
Πάμε πάλι. Προφανώς και δεν είμαι. Αλλά το κείμενο δεν είναι δικό μου. Είτε σου αρέσει, είτε όχι. Θα μπορούσες να τη ρωτήσεις, αν είχες ευθυξία και θάρρος επωνυμίας. Την πάτησες,λοιπόν. Για μια ακόμη φορά…