Ο Βαγγέλης Κερασιώτης σε ένα ακόμα ταξίδι στη… Άκρη του κόσμου! Από τη Λευκοπηγή Κοζάνης λοιπόν, στα βουνά Παμίρ έφτασε αυτή τη φορά παρέα με τη μηχανή του και την αγάπη του για τα ταξίδια.
Αυτή ήταν η ανάρτησή του, γεμάτη εικόνες και συγκινητικές στιγμες για την διαδρομή που έκανε με τη μηχανή του.
“Pamir Highway (M41)
Ενα σόλο ταξίδι που τελικά εξελίχθηκε σε ένα ταξίδι γεμάτο γνωριμίες.
Ως αρχικός μου στόχος ήταν να ‘ακουμπήσω’ τα σύνορα της Κίνας στην πόλη Αλμάτι του Καζακστάν.
Μετά από επικοινωνία που είχα με τον κύριο Konstantinos Mitsakis( και τον ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό πάλι) μου πρότεινε έναν διαφορετικό προορισμό, την διάσχιση των Παμίρ μέσω του Pamir Highway.
Αμέσως μπήκα στην διαδικασία να ψάχνω τα απαραίτητα έγγραφα στο να κάνω αυτό το βήμα.
Κάνω λοιπόν την αίτηση για το GBOA ( την άδεια που σου δίνει η χώρα για να εισέλθεις στον χώρο αυτόν). Σε 3 μέρες έτοιμο!!
Ξεκινάω λοιπόν από την Τυφλίδα της Γεωργίας να περάσω τα σύνορα του Καυκάσου με επόμενη διανυκτέρευση στο Βλαδικαβκαζ της Ρωσίας. Αντικρίζω λοιπόν για πρώτη φορά τον Καύκασο. Τοπίο εκπληκτικό,μαγικό,μοναδικό,πανέμορφο,γεμάτο λιβάδια και καταρράκτες. Φτάνω λοιπόν στα σύνορα της Ρωσίας. Χώρος αναμονής; 4 ώρες μέσα ένα γραφείο μόνος μου να κοιτάω το ταβάνι,χωρίς κινητό αφού μου το είχαν πάρει για έλεγχο και μετά από μια συνέντευξη μισής ώρας που με ρώτησαν ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Μέχρι και αν έχω ανάμιξη με την Ουκρανία….
Τέλος καλό όλα καλά . Παίρνω τον δρόμο να διασχίσω την Ρωσία και πάνω στα σύνορα του Καζακστάν βλέπω από τον καθρέπτη μια μηχανή. Του κάνω νόημα να σταματήσει στο επόμενο βενζινάδικο.
Σταματάμε λοιπόν να γνωριστούμε. Του λέω ΠΟΥ ΠΑΣ; Μου λέει Pamir Highway. Του λέω πάμε μαζι; Είσαι μόνος; Μου λεει ναι μόνος είμαι οπότε μου λέει ΦΥΓΑΜΕ. Ενας καινούργιος φίλος από τη Ρωσία ο Κώστας. Μπαίνουμε Καζακστάν. Η χαρά και η λύπη μαζί. Η χαρά γιατί η βενζίνη κόστιζε 0.70 λεπτά το λίτρο και η λύπη γιατί οι δρόμοι ζυμωμένοι από τις νταλίκες,καμήλες,άλογα,αγελάδες οι μόνες μας συντροφιές μέσα στις στέπες.
Φτάνουμε λοιπόν στο Σιμκέντ του Καζακστάν όπου εκεί βρήκαμε και τον Βασίλη, έναν φίλο του Κώστα. 2 Ρώσοι και ένας έλληνας λοιπόν ξεκινάμε την περιπέτεια. Ουζμπεκισταν επόμενη χώρα λοιπόν με την πρωτη στάση στην ελληνική κοινότητα της Τασκένδης. Μεγάλη χαρά και μεγάλο κουράγιο που μετά από τόσες μέρες ακούω,μιλάω και βλέπω έλληνες.
Επόμενη χώρα το Τατζικισταν.ΕΔΩ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΡΙΖΙΚΑ. Άγριο τοπίο τεράστια βουνά,ποτάμια ,δρόμοι σε μεγάλα υψόμετρα και αρχίζω και καταλαβαίνω το τι έχω να δω τις επόμενες μέρες.🥹🥹🥹
Και επειδή μια εικόνα=με 1000 λέξεις βάζω μερικές από τις φωτογραφίες που τράβηξα όσον αφορά τα Παμιρ.
Από τη Λευκοπηγή Κοζάνης λοιπόν, στα βουνά Παμίρ στα 27 μου χρόνια με τον πιο πιστό και άξιο σύντροφο:Το Yamaha Tenere. Η αλήθεια είναι πως σε όλο αυτό ούτε η αλυσίδα δεν χρειάστηκε να τεντώσω.
ΝΑΙ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΜΠΟΥΖΙ ΠΗΓΑ,τα μόνα ανταλλακτικά που αλλάχτηκαν ήταν: Λάδια,φίλτρο λαδιού,λάστιχα,τακάκια,αλυσίδα-γρανάζια. Καταβρόχθισε τις ευθείες,τις πέτρες και τους χάλια δρόμους σαν τρελό!
Τα υπόλοιπα στις φωτογραφίες.
Κλείνοντας θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στους χορηγούς μου που με βοήθησαν να εκπληρώσω και αυτό το ταξίδι
Moto Market Shop
Καργας Αθανάσιος
Mrp Racing
Saint mertiloz tatoo studio.
Και Κερασιώτης Νίκος σε ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ που από μου φύτεψες αυτό το μικρόβιο! Ξέρω ότι ήσουν δικάβαλο.
Sofia Ziagka σε ευχαριστώ και εσάς κυρία που μου μάθατε την αγγλική γλώσσα 👌”
