Εξιτήριο έλαβε το απόγευμα του Σαββάτου από το Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης ο 35χρονος άντρας, πατέρας τριών παιδιών, ο οποίος στις 8 το πρωί δέχθηκε την άγρια επίθεση (σε γνωστή καντίνα καφέ, απέναντι από το γήπεδο) από δυο πελώρια δεσποζόμενα σκυλιά, ράτσας ελληνικού ποιμενικού (τσοπανόσκυλα), τα οποία διέφυγαν, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, από μάντρα-επιχείρηση που βρίσκεται έξω από τον Κρόκο.
Μιλώντας στο Kozanimedia η σύζυγος του 35χρονου, η οποία ήταν μαζί του όταν δέχθηκε την άγρια επίθεση, αναφέρει πως “Τέτοια δαγκώματα έχει πάντως και στα 2 χέρια και στο στήθος και στην πλάτη…. Δεν δώσαμε καμία σημασία στα σκυλιά δεν ασχοληθήκαμε μαζί τους …. Πήγε να πάρει νερό από το ψυγείο της καντίνας και του επιτέθηκε από πίσω και μετά έγινε πόλεμος…δεν έφευγαν από πάνω του έδωσε μάχη αληθινή με τα σκυλιά … έπειτα ένας κύριος πέταξε μια καρέκλα και ένας άλλος έβαλε μπρος το αμάξι και μπόρεσαν να τον αφήσουν …. Ήταν πολύ σοκαριστικό….πρώτη φορά στη ζωή μου το είδα αυτό και ευτυχώς δεν είχαμε τα παιδιά μαζί μας … έχουμε και τρία παιδιά που τα πάμε πολύ συχνά εκεί….”
Που είναι τώρα οι φιλόζωοι έβαλαν την ουρά στα σκέλια όπως τα κοπρόσκυλα
Τι λες ρε κοπριτη, ο,τι να’ ναι 😡 Πού κολλάνε οι φιλοζωοι; Σαχλαμάρα με τον σαχλαμαρα 😡😡😡
Πρέπει οπωσδήποτε να κοιταχτείς.
Για ακόμη μία φορά γινόμαστε μάρτυρες επίθεσης σκύλων, αυτή τη φορά στην πόλη της Κοζάνης. Το γεγονός ότι πρόκειται για δεσποζόμενα ζώα δεν αλλάζει την ουσία του προβλήματος: η δημόσια ασφάλεια τίθεται σε κίνδυνο. Πόσα ακόμη περιστατικά πρέπει να συμβούν; Θα πρέπει να θρηνήσουμε έναν νεκρό για να αντιληφθούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης;
Στην Κοζάνη υπάρχουν περιοχές όπου οι πολίτες διστάζουν ή ακόμη και αδυνατούν να κυκλοφορήσουν εξαιτίας των αγελών αδέσποτων σκύλων. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε καινούργιο ούτε άγνωστο. Ωστόσο, παραμένει άλυτο.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακουστούν οι γνωστές δικαιολογίες: «Κάτι θα έκανε το θύμα», «Δεν αγαπάτε τα ζώα», «Έτσι προβλέπει ο νόμος», «Δεν φταίνε οι αρμόδιοι». Όμως το ζήτημα δεν είναι αν αγαπάμε ή όχι τα ζώα. Μια σύγχρονη κοινωνία οφείλει να προστατεύει τόσο την ευζωία των ζώων όσο και την ασφάλεια των πολιτών. Ωστόσο, η πρώτη και αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση κάθε οργανωμένης Πολιτείας είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής και της δημόσιας ασφάλειας. Αν, για οποιονδήποτε λόγο, δεν είναι δυνατό να διασφαλιστούν και τα δύο στον ίδιο βαθμό, τότε προτεραιότητα πρέπει να έχει η ασφάλεια των πολιτών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παύει να υπάρχει υποχρέωση για σεβασμό και φροντίδα προς τα ζώα.