Το γεγονός ότι υπήρχε μια άδεια του Δασαρχείου τυπικά, δεν σημαίνει ότι η ενέργεια ήταν ορθή και επί της ουσίας. Το Δασαρχείο χορηγεί αθρόα τέτοιες άδειες στα πλαίσια μιας κεντρικής πολιτικής “οριζόντιων μέτρων” αποψίλωσης, η οποία έχει κοστίσει τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδων δέντρων σε όλη τη χώρα στο όνομα της πυροπροστασίας.
Σπάνια εξετάζεται η κάθε περίπτωση χωριστά ώστε να σωθούν όσο το δυνατόν περισσότερα δέντρα. Άδεια του Δασαρχείου υπήρχε και στην περίπτωση του Στρατοπέδου Μακεδονομάχων, όπου κόπηκαν 120 δέντρα ΜΕΣΑ στο στρατόπεδο, για να προληφθούν πυρκαγιές. (Ως γνωστό οι αντιπυρικές ζώνες γίνονται κατά κανόνα πέριξ των εγκαταστάσεων και ΟΧΙ ΜΕΣΑ). Άδεια δόθηκε και για την αποψίλωση μια τεράστιας ζώνης πλάτους μέχρι 100 μέτρων γύρω από το Στρατόπεδο Βαθυλάκκου κλπ. Τα ίδια είχαμε και σε στρατόπεδα στην Ήπειρο, Θεσ/νίκη κλπ και ξεσηκώθηκε ο κόσμος. Δεν είναι δυνατόν να ακολουθούμε το σλόγκαν «επειδή καήκαμε στο γάλα φυσάμε και στο γιαούρτι !». Τα είπαμε και σε προηγούμενο σχόλιο μας: Αντί να βρεθούν κάποιες πιο ευέλικτες και έξυπνες λύσεις (καθαρισμοί, βαθύ κλάδεμα των χαμηλών κλώνων και επιλεκτική κοπή μερικών δέντρων) εφαρμόζεται δογματικά μια διαταγή (δίκην ..στρατού) επί δικαίων και αδίκων.
Όσο για τη δικαιολογία ότι «κινδύνευε η στατικότητα των κτιρίων» δεν αντέχει σε σχολιασμό. Κόπηκαν πεύκα σε απόσταση 12-15 μέτρων από το κτίσμα (!), ενώ αφέθηκαν απείραχτα 3-4 πεύκα που είναι πολύ πιο κοντά στο κτίσμα. Με ποια λογική και ποια κριτήρια ;
Εν πάση περιπτώσει, είπαμε ότι θα επανέλθουμε (ως Οικολογική Κίνηση), αφού εξετάσουμε όλα τα στοιχεία, αλλά και το ιδιοκτησιακό. Πώς βρέθηκε να έχει η Εκκλησία στην Αγία Παρασκευή έκταση 42 στρεμμάτων, σχεδόν όλη δασική, και να συμπεριφέρεται σαν να είναι φέουδό της;
Λ. Τσικριτζής
